โลกของความเป็นจริง
โลกเดี๋ยวนี้มีคนมากมาย แต่โลกตามความเป็นจริงไม่มี ไม่มีคนนี้แน่นอนที่สุด แต่ว่ามีสิ่งที่กำลังปรากฏขณะนี้เดี๋ยวนี้ สิ่งที่กำลังปรากฏมีแน่นอน แต่ว่าการที่จะรู้ว่าเป็นเพียงสิ่งที่ปรากฏเท่านั้น ไม่มีอย่างอื่นเลยทั้งสิ้น เป็นการยาก เพราะว่าสภาพธรรมเกิดดับเร็วเหมือนนักเล่นกล ทันทีที่เห็นก็เป็นคนโน้นคนนี้ไปเลย จะเป็นคนโน้นคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อต้องมีสิ่งที่เพียงปรากฏเมื่อกระทบตา ต้องมีความเข้าใจที่มั่นคง
สิ่งเดียวที่ปรากฏที่กระทบตาเป็นสิ่งอื่นไม่ได้ กว่าจะฟังแล้วลบการที่เราไปจำไว้มากมายว่ามีดอกไม้ มีโต๊ะ มีคน ก็จะถึงวาระที่กว่าปัญญาจะรู้ความจริง ซึ่งความจริงฟังกี่ครั้ง เดี๋ยวนี้เหมือนซ้ำเก่าที่เคยฟังมาแล้ว แต่แต่ละครั้งมีค่าที่สุด เพราะเหตุว่าถ้าขาดแม้แต่หนึ่งขณะเวลานี้ ข้างหน้าก็ไม่ถึงสักขณะเดียว
ประมาทไม่ได้เลยว่า สิ่งที่มีค่าคือได้ฟัง แม้ว่าเป็นคำเก่า แต่ก็มีสิ่งที่ปรากฏ แล้วก็พูดถึงสิ่งที่ปรากฏแล้ว คำเดียวกันเหมือนเดิม แต่กว่าความเข้าใจจะค่อยๆ เข้าใจจริงๆ ว่าธรรมต้องตรง มีสิ่งที่ปรากฏให้เห็นเมื่อลืมตา จะเป็นอื่นไม่ได้ เป็นอย่างนั้นอย่างเดียว จะเป็นโต๊ะ เป็นดอกไม้ เป็นคนเป็นอะไรไม่ได้
ต้องจริงตั้งแต่คำแรก มั่นคงตั้งแต่คำแรก และรู้ว่าถ้าฟังอีก ก็จะเปลี่ยนคำนี้ได้อย่างไร ถ้าเปลี่ยนก็คือผิด ไม่ตรง เพราะว่าความจริงสามารถที่จะเข้าใจได้ แล้วไม่ได้ฟังมานานเท่าไหร่