ต้องเป็นผู้ที่ตรง

[เล่มที่ 27] พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค เล่ม ๓- หน้า 73 - 74
๓. ภิกขุสูตรที่ ๑
ว่าด้วยเหตุได้ชื่อว่าเป็นผู้กำหนัดขัดเคืองและลุ่มหลง
[๗๔] กรุงสาวัตถี. ครั้งนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง ครั้นแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า ขอประทานวโรกาสพระเจ้าข้า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรม แก่ข้าพระองค์โดยย่อ ที่ข้าพระองค์ฟังแล้ว พึงเป็นผู้ผู้เดียวหลีกออกจากหมู่ ไม่ประมาท มีความเพียร มีใจมั่นคงอยู่เถิด.
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนภิกษุ บุคคลย่อมครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมถึงการกำหนดเพราะสิ่งนั้น บุคคลย่อมไม่ครุ่นคิดถึงสิ่งใด ย่อมไม่ถึงการกำหนดเพราะสิ่งนั้น.
ขอเชิญอ่านได้ที่ ..
คำที่ได้ฟัง เพราะมีความจริงให้ไตร่ตรอง
(อ.ธีรพันธ์กราบเรียนถามท่านอาจารย์ต่อจากกระทู้นี้ค่ะ)
อ.ธีรพันธ์: กราบเท้าท่านอาจารย์ครับ ที่ทานอาจารย์บอกว่าไม่ได้คิดถึงความสว่างนี่ครับ ถึงแม้จะคิดถึงความสว่างก็ยังเป็นเราที่คิด ที่ไม่ได้เป็นอรรถที่สว่าง ที่ไม่ใช่ใครจริงๆ อย่างนี้ครับ
ท่านอาจารย์: เข้าใจถูกหรือเปล่า?
อ.ธีรพันธ์: ก็แสดงว่าคิดอย่างนั้นก็ยังไม่เข้าใจถูกครับ
ท่านอาจารย์: แล้วถ้าไม่เข้าใจถูก ก็ต้องผิดใช่ไหม?
อ.ธีรพันธ์: ผิดครับ
ท่านอาจารย์: ผิดทั้งวันไหม?
อ.ธีรพันธ์: ผิดทั้งวันครับ ที่ท่านอาจารย์บอกไม่คิดถึงความสว่างนี่ครับ
ท่านอาจารย์: คิดหรือเปล่าล่ะ?
อ.ธีรพันธ์: ก็ จริงๆ ไม่ได้คิดเลยครับ
ท่านอาจารย์: เอาจริงๆ แหละ!
อ.ธีรพันธ์: ครับ ก็ถ้าไม่ได้ฟังก็ไม่ได้คิดครับ ก็อยู่ในความสว่าง จริงๆ แล้วมืดไปด้วยเรื่องราวต่างๆ เป็นคนสัตว์สิ่งของ
ท่านอาจารย์: แล้วจะคิดถึงสว่างได้ไหม?
อ.ธีรพันธ์: ได้ครับ
ท่านอาจารย์: เห็นไหม ก็อยู่ที่ว่า คิดหรือไม่คิดถึงอะไร
อ.ธีรพันธ์: ครับ แต่ถ้าคิดแล้ว ก็ยังเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ก็ยังไม่ตรงที่เป็นสว่างจริงๆ ครับ ตรงนี้ลึกซึ้งมากครับ
แต่ละคำที่ทรงแสดงนี่ครับ ไม่ใช่จะให้ผ่านไปได้ง่ายๆ เลยครับท่านอาจารย์ ดูเหมือนท่านแสดง แล้วก็เข้าใจตามรูปภาษา เป็นที่เข้าใจครับ
ท่านอาจารย์: เป็นใคร?! จะเป็นผู้ที่ฟังแล้วบรรลุหรือ?
อ.ธีรพันธ์: ไม่ใช่เลยครับ จะเป็นอย่างที่ท่านที่เป็นพระอรหันต์เลยไม่ได้เลยครับ
ท่านอาจารย์: แล้วเมื่อไหร่ล่ะ ฟังแล้วบรรลุ?
อ.ธีรพันธ์: ครับ จนกว่าความเข้าใจจะเพิ่มขึ้นครับ
ท่านอาจารย์: ค่ะ ต้องเป็นผู้ที่ตรง
กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ด้วยความเคารพยิ่งค่ะ
และกราบยินดีในกุศลจิตของ อ.อรรณพ อ.ธีรพันธ์ ด้วยค่ะ

