พอดแคสท์เสียงธรรม ep.10 บ่าย 20/8/68

เพราะฉะนั้นกว่าจะมั่นคงในธรรมะ ทุกอย่างเพื่อธรรมะ อนัตตาทั้งนั้นค่อยๆ มั่นคงขึ้น ทุกอย่างจะไม่ให้โทษเพราะฉะนั้นปัญญาจะตามไปรู้ทุกอย่างที่ผิด ธรรมะทั้งปวงเป็นอนัตตาจึงไม่ใช่เรา เพราะฉะนั้นจึงฟังเพื่อจะได้รู้ว่าไม่ใช่ตัวตน ต่างกับมีตัวตนและจะเพิ่มความเป็นตัวตนในการฟัง

ลืม ... ไม่หมดความเป็นเราหรอก ... ลืมว่าเป็นเราจนกว่าจะหมดความเป็นเรา!! เพราะฉะนั้นเมื่อยังคงเป็นเราอยู่ปัญญามีความเข้าใจว่าทั้งเลวและดีเป็นเรามาแล้วทั้งนั้น แล้วจะเป็นเราต่อไปตราบใดที่ยังไม่หมดความเป็นเรา แต่เริ่มเห็นโทษของอกุศล อันนี้สำคัญมาก เพราะขณะใดที่เป็นกุศลแม้เพียงเล็กน้อยเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด เพราะอกุศลลดไปหนึ่งขณะที่เป็นกุศล

เพราะฉะนั้นต้องเห็นโทษตามลำดับ ... ไม่สามารถจะดับกิเลสได้เพียงแค่ฟังอย่างนี้ ต้องอาศัยคุณความดีจึงรู้จักบารมี 10 เพราะฉะนั้นต้องเห็นประโยชน์ของกุศลอย่างยิ่งจึงทำกุศลทุกประการด้วยความไม่ใช่หวังที่จะได้ผลอะไรทั้งสิ้น นอกจากเป็นปัญญาที่เห็นโทษของอกุศล จึงเริ่มสะสมนิสัยความคุ้นเคยที่จะเป็นกุศล จนมีกำลังทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เพราะฉะนั้นชีวิตประจำวันเป็นเครื่องส่องว่าเราเข้าใจธรรมะแค่ไหน และเราเข้าใจถูกหรือผิดด้วย

เพราะฉะนั้นเราต้องเห็นธรรมะตามความเป็นจริง โทษของอกุศลมากที่สุดคืออวิชชา ต้นตอเลยเพราะไม่รู้ว่าเราหรือแค่หนึ่งขณะเกิดแล้วดับแล้ว ขณะหนึ่งที่เกิดแล้วดับ เลวหรือชั่วระดับไหน ... คิดจะเพิ่มหรือคิดจะลด

เพราะฉะนั้นความเข้าใจถูกว่าธรรมะเป็นธรรมะนั่นแหละประเสริฐสุด ฟังละเอียดลึกซึ้งเพื่อให้เห็นความเป็นอนัตตา และรู้ว่าเราสามารถจะรู้ได้แค่ไหน

เพียงแต่ฟังและเข้าใจว่าเป็นธรรมะเพราะแต่ก่อนเป็นเรา ยากแสนยากกว่าใครๆ จะเข้าใจถูกจนพ้นจากสังสารวัฏ ทางพ้นยากมาก ต้องตรงอย่างยิ่ง มีธรรมะเป็นที่พึ่ง เพราะฉะนั้นประโยชน์สูงสุดเข้าใจความลึกซึ้งของทุกคำ เข้าใจคำว่าธรรมะ ทุกอย่างที่มีจริงมีปัจจัยให้เกิด ทุกอย่างเป็นธรรมะหลากหลายมาก เพราะฉะนั้นความจริงสำคัญที่สุด

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในกุศลจิตครับ