การฟังธรรมเป็นลาภอันประเสริฐ
เป็นลาภอันประเสริฐอย่างยิ่ง ที่มีโอกาสได้สะสมความเห็นถูก ความเข้าใจถูก จนกว่าจะรู้แจ้งสภาพธรรม เพื่อละความเห็นผิด สิ่งที่มีปรากฏแล้วไม่รู้ แล้วเห็นผิด ควรละไหม หรือควรสะสมความไม่รู้ต่อไปอีก เห็นผิดต่อไปอีก
พอมีความเห็นผิดยึดมั่นว่าเป็นเรา ก็จะมีอกุศลทั้งนั้นเลย ติดตามมา อหิริกะ ไม่ละอาย อโนตตัปปะ ไม่เห็นภัยของอกุศล เข้าใจว่า ตัวเองสามารถทำอกุศลได้ต่างๆ นี่ก็แสดงให้เห็นถึงความเห็นผิด
กว่าจะรู้ว่า พระธรรมที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดงอนุเคราะห์ให้ผู้ที่สะสมศรัทธา ที่จะฟังด้วยความละเอียด ด้วยความรอบคอบ และเห็นความลึกซึ้งของธรรมที่จะสะสมต่อไป จนกระทั่งไม่หลงทาง และไม่ผิดหนทาง ที่จะทำให้รู้ลักษณะของสภาพธรรมที่กำลังปรากฏ ในขณะนี้ จึงเป็นสิ่งซึ่งไม่ใช่ฟังด้วยความสำคัญตน หรือสนใจในเรื่องราวที่อยากจะรู้เพียงชื่อ
แม้เพียงคำว่า “ธรรม” ได้แต่พูด มีความเข้าใจมากน้อยแค่ไหน เราพูดว่า ทุกอย่างเป็นธรรม แล้วเดี๋ยวนี้ อะไรเป็นธรรม ก็แสดงให้เห็นความละเอียดของธรรม ไม่ใช่เพียงแต่ให้เราจำ แล้วก็พูดได้ แล้วก็เข้าใจคำแปล แต่หมายความว่าขณะนี้เป็นธรรม หรือเป็นอะไรที่กำลังมีจริง ที่กำลังปรากฏ
นี่คือผลของการเป็นผู้ไม่ประมาทในพระธรรมที่ทรงแสดง เมื่อทรงตรัสรู้ ไม่น้อมพระทัยที่จะทรงแสดง เพราะเป็นสิ่งที่ละเอียดมาก