การละความเศร้าหมอง และเพ่งโทษผู้อื่น
 
olive
วันที่  18 มิ.ย. 2550
หมายเลข  4028
อ่าน  841

  ดิฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งค่ะ ต้องมาอยู่ด้วยกันเพราะทำงานที่เดียวกัน  ปกติดิฉันชอบบุญ   ชอบศึกษาพระไตรปิฎก แต่ดิฉันไม่รู้ว่าเค้าไม่ชอบแต่ต้องมาอยู่ด้วยกัน มีหลายครั้งที่เค้าห้ามดิฉันไม่ให้ทำบุญ พูดประชด  เวลาที่ดิฉันศึกษาพระธรรม เวลาดิฉันทำบุญเค้าก็จะพูดให้ดิฉันไขว้เขว้ ตัวอย่าง ดิฉันเคยร่วมสบทบทุนสร้างวิหารกับทางร้าน 7-11 เค้าก็บอกฉันว่า แน่ใจเหรอว่าเค้าจะเอาไปสร้างจริงๆ เวลาดิฉันใส่บาตรเค้าก็จะพูดประมาณว่าพระท่านดีจริงๆ รึเปล่าก็ไม่ 
  ช่วงแรกดิฉันทั้งโกรธทั้งเสียใจ แต่ก็มีสติ  อดโกรธเค้าเอาไว้  ว่าเค้าคงจะไม่เข้าใจ ช่วงหลังก็เริ่มเถียงกันหนักขึ้น  ดิฉันเลยตัดปัญหาด้วยการไม่โต้เถียงและก็หลีกเลี่ยงการทำบุญต่อหน้าเค้า  ดิฉันพยายามไม่ให้จิตใจเศร้าหมอง และไม่เพ่งโทษเค้า แต่บางครั้งก็เผลอคิดเพ่งโทษเค้าว่าทำให้จิตใจเราเศร้าหมองเวลาทำบุญ แต่ก็ได้อ่านธรรมมะจากเว็บบ้านธัมมะทำให้เข้าใจว่า ความทุกข์มันเกิดจากจิตเราทั้งนั้น แต่ก็ยังเผลอคิดอยู่เรื่อยๆ จึงอยากขอคำแนะนำอุบายการคิดจากเพื่อนๆ กัลยาณมิตรค่ะ


Tag  อาฆาต เพ่งโทษ โกรธ
  ความคิดเห็น 1  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 18 มิ.ย. 2550

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย
  ควรเห็นใจและสงสารเขามากกว่าที่เขาสะสมมาแบบนี้ (ไม่ใช่ด้วยมานะ) ด้วยความเห็นใจจริงๆ เขาทำด้วยความไม่รู้ ถ้าเขารู้ก็คงไม่ทำ ดังนั้น  จึงไม่ควรโกรธคนที่ไม่รู้เลย เราก็มีกิเลส เขาก็มีกิเลส เขาสะสมความเห็นผิดมา ก็ต้องนึกคิดหรือกระทำกาย วาจาตามความเห็นผิด  ถ้าเราเข้าใจว่าเป็นธรรมที่เขาสะสมมาอย่างนั้น ก็จะเกิดความเข้าใจและไม่โกรธเขาบ่อย  เพราะทุกอย่างเป็นธรรมจริงๆ เราโกรธคนนั้นจริงๆ หรือเปล่าหรือเราไปโกรธสภาพธรรม ที่เป็นอกุศล ที่บัญญัติว่าเป็นคนนั้น เมื่อรู้ความจริงพิจารณาดังนี้ ก็จะเห็นใจและอดทนเพราะเข้าใจว่า เมื่อมีความเห็นผิด กายก็ผิด วาจาก็ผิด ใจก็ผิด และที่สำคัญเราจะห้ามใครได้ในเมื่อธรรมทั้งหลายเป็นอนัตตา  ทำดีเพราะเป็นความดี ไม่หวั่นไหวในสิ่งที่เกิดขึ้นนะครับ   

ขออุทิศกุศลให้สรรพสัตว์

 
  ความคิดเห็น 2  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 18 มิ.ย. 2550

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

ภิกษุพึงระงับความอาฆาตในบุคคลนั้นอย่างนี้ [ทุติยอาฆาตวินยสูตร] 

ขออุทิศกุศลให้สรรพสัตว์

 
  ความคิดเห็น 6  
 
WS202398
วันที่ 19 มิ.ย. 2550

ขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็น 7  
 
wannee.s
wannee.s
วันที่ 19 มิ.ย. 2550

เราไม่อาจห้ามความคิดและการกระทำของคนอื่นได้ แต่เราสามารถรักษาใจตัวเองได้โดยไม่ให้หวั่นไหวไปตามอกุศล ทุกอย่างเป็นอนัตตา บังคับบัญชาไม่ได้ กุศลก็เป็นปัจจัยให้เกิดอกุศลได้  ถ้าพิจารณาโดยไม่แยบคาย

 

 
  ความคิดเห็น 8  
 
olive
วันที่ 20 มิ.ย. 2550

ขออนุโมทนาค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ