๙. ทุติยจริตสูตร ว่าด้วยวจีสุจริต ๔

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม ๒ - หน้า 366

๙. ทุติยจริตสูตร

ว่าด้วยวจีสุจริต ๔

    [๑๔๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีสุจริต ๔ นี้ ฯลฯ คือ

    สจฺจวาจา พูดจริง

    อปิสุณวาจา ไม่พูดส่อเสียด

    สณฺหวาจา พูดสุภาพ

    มนฺตาภาสา พูดด้วยปัญญา

    ภิกษุทั้งหลาย นี้แล วจีสุจริต ๔.

    จบทุติยจริตสูตรที่ ๙

อรรถกถาทุติยจริตสูตร

    พึงทราบวินิจฉัยในทุติยจริตสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :-

    บทว่า สณฺหวาจา ได้แก่ วาจาอ่อนโยน. บทว่า มนฺตาภาสา ได้แก่ เรื่องที่กำหนดด้วยปัญญา ที่เรียกว่ามันตาแล้ว จึงกล่าว.

    จบอรรถกถาทุติยจริตสูตรที่ ๙