พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย

๗. ทุติยสีลสูตร ว่าด้วยบุคคล ๔ จําพวก

  
บ้านธัมมะ
วันที่  23 ต.ค. 2564
หมายเลข  38929
อ่าน  783

[เล่มที่ 35] พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม ๒ - หน้า 355

ตติยปัณณาสก์

ปุคคลวรรคที่ ๔

๗. ทุติยสีลสูตร

ว่าด้วยบุคคล ๔ จําพวก


อ่านหัวข้ออื่นๆ ... [เล่มที่ 35]


  ข้อความที่ 1  
  
บ้านธัมมะ
วันที่ 27 มี.ค. 2565

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม ๒ - หน้า 355ก

๗. ทุติยสีลสูตร

ว่าด้วยบุคคล ๔ จำพวก

    [๑๓๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้ มีปรากฏอยู่ในโลก ๔ จำพวกเป็นไฉน คือ

    บุคคลบางคนเป็นผู้ไม่หนักในศีล สมาธิ ปัญญา ไม่มีศีล สมาธิ ปัญญาเป็นอธิปไตย ๑

    บุคคลบางคนเป็นผู้หนักในศีล มีศีลเป็นอธิปไตย แต่ไม่หนักใน สมาธิ ปัญญา ไม่มีสมาธิ ปัญญาเป็นอธิปไตย ๑

    บุคคลบางคนเป็นผู้หนักในศีล สมาธิ มีศีล สมาธิ เป็นอธิปไตย แต่ไม่หนักในปัญญา ไม่มีปัญญาเป็นอธิปไตย ๑

    บุคคลบางคนเป็นผู้หนักในศีล สมาธิ ปัญญา มีศีล สมาธิ ปัญญา เป็นอธิปไตย ๑

    นี้แลบุคคล ๔ จำพวก มีปรากฏอยู่ในโลก.

    จบทุติยสีลสูตรที่ ๗

    แม้ในทุติยสีลสูตรที่ ๗ พึงทราบการกำหนดบุคคล โดยนัยอันกล่าว แล้วในปฐมสีลสูตรที่ ๖.