สอบถามปัญหาธรรม
 
lokiya
lokiya
วันที่  30 ก.ย. 2562
หมายเลข  31204
อ่าน  156

เผลอเปิดน้ำทำให้มดจมน้ำตายโดยไม่ทันสังเกตเห็น (ไม่ได้ตั้งใจ/เจตนา ทำให้มดตาย) อยากทราบว่าเหตุนี้จะทำให้ผมได้รับอกุศลวิบากไหมครับ



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
khampan.a
khampan.a
วันที่ 30 ก.ย. 2562

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ที่จะเป็นการฆ่าสัตว์ นั้น จะต้องมีองค์ประกอบ ๕ ประการ ตามข้อความที่ปรากฏใน  พระอภิธรรมปิฎก ธรรมสังคณี เล่ม ๑ ภาค ๑ - หน้าที่ ๒๘๗  ดังนี้  ว่า


องค์ของปาณาติบาตนั้น มี ๕ อย่าง  คือ
สัตว์มีชีวิต
รู้ว่าสัตว์มีชีวิต
มีจิตคิดฆ่า
มีความพยายาม(ในการฆ่า)
สัตว์ตายด้วยความพยายามนั้น   

ดังนั้น  มดเป็นสัตว์มีชีวิต   ถ้าไม่มีเจตนาฆ่า  ไม่มีความจงใจที่จะฆ่ามด ก็ไม่เป็นบาป ไม่เหตุที่จะทำให้เกิดอกุศลวิบากในภายหน้า  

ถ้าเรามีเจตนาฆ่ามด ไม่ว่าจะในกรณีใดๆ ก็ตาม  ก็เป็นบาป  เป็นอกุศลกรรม เป็นเหตุที่จะทำให้เกิดผลที่ไม่ดี ในภายหน้าได้ จนถึงกับนำเกิดในอบายภูมิได้  ซึ่งจะประมาทไม่ได้เลยทีเดียว  ครับ

...อนุโมทนาในกุศลจิตของทุกๆท่านครับ...

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
เซจาน้อย
วันที่ 1 ต.ค. 2562

ขอบพระคุณ และขออนุโมทนาครับ 

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
สิริพรรณ
วันที่ 11 ต.ค. 2562

กราบขอบพระคุณ และขออนุโมทนาค่ะ เป็นหัวข้อที่ควรศึกษาและน่าสนใจ  การศึกษาธรรมส่วนละเอียดคือพระอภิธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดง เป็นประโยชน์ให้ได้รู้ความจริงถึงที่สุดว่า สภาพธรรมทั้งหลาย ไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่บุคคล
สภาพธรรมนั้นๆ เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย และดับเมื่อหมดเหตุปัจจัย รวมทั้งการให้ผลตามสมควรของสภาพธรรมนั้นด้วยเหตุที่สมควรเช่นกัน

ความกลัวผลของอกุศลกรรม หรือสงสารผู้ที่ได้ผลกระทบจากการกระทำนั้น แม้เป็นการทำด้วยความไม่ตั้งใจ ก็ทำให้เกิดความเศร้าหมองในใจ ความจริงที่ทรงแสดงคือ สิ่งที่ได้เกิดแล้ว ย้อนกลับมาอีกก็ไม่ได้ แก้ไขก็ไม่ได้ จึงไม่เกิดประโยชน์เลยที่จะคิดถึงด้วยความกังวล ทุกอย่างเกิดแล้วดับแล้ว เรื่องที่คิดๆๆ  ก็ไม่มีแล้ว จะคิดทำไม ที่จะทำร้ายจิต สิ่งใดก็ตาม ที่เกิดแล้ว และแม้จะเกิดอีก ก็เพราะเหตุปัจจัย ด้วยความเป็นอนัตตา และทุกชีวิตมีกรรมเป็นของของตน  แต่ที่สำคัญคือ ควรระวังในโอกาสต่อไป เพราะทุกชีวิตต่างรักตน เมื่อเข้าใจเช่นนี้ ก็จะเป็นผู้ที่ไม่ละเลยโอกาสที่จะให้ความไม่มีภัยต่อผู้อื่นมากขึ้น 

ดิฉันเองก็เป็นผู้หนึ่งที่พบว่า การเข้าใจสภาพธรรมส่วนละเอียดจากการศึกษาพระธรรม  จะปรุงแต่งสังขารขันธ์ให้มีความละเอียดขึ้น ระวังมากขึ้น  การฟังพระธรรม สนทนาธรรม จึงมีประโยชน์มากค่ะที่ชำระความไม่รู้ และขัดเกลากิเลส ทั้งอุปนิสัย กาย วาจา และใจ ตามกำลังปัญญา 

ขออนุโมทนาในการศึกษาพระธรรมต่อไป  ค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ