อันตรายที่สุด คือ คลุกคลีกับความเห็นผิด

~ เวลาที่มีความเห็นผิด จะเห็นผิดไปอีกนานเท่าไร ไม่ใช่ชาตินี้ชาติเดียว เริ่มเห็นผิด แล้วก็สะสมความเห็นผิด จึงได้ชาตินี้มีความเห็นผิด แล้วก็ยังคงจะเห็นผิดต่อไป ถ้าไม่พิจารณาด้วยความถูกต้องจริงๆ

~ คนที่มีความเห็นผิด แม้จะมีเพียงคนเดียว ก็ไม่เป็นประโยชน์ เพราะเหตุว่าทำให้คนอื่นเห็นผิดตามไปด้วย

~ ยังหลงทางอยู่ จนกว่าจะค่อยๆ รู้ทางออกจากป่า (คือ ความเห็นผิด) พอรู้ทางออกจากป่า ถึงการออกจากป่า โล่งใจแค่ไหนลองคิดดู ซึ่งจะต้องอาศัยพระธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงเท่านั้น ที่จะทำให้พ้นจากความเห็นผิด ออกจากป่าที่รกชัฏคือความเห็นผิดได้ในที่สุด