พาหุสัจจะ [มังคลัตถทีปนีแปล]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  30 ส.ค. 2553
หมายเลข  17066
อ่าน  3,737

มังคลัตถทีปนีแปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 3

กถาว่าด้วยพาหุสัจจะ  

     [๑๑๖] ความเป็นผู้มีสุตะมาก ชื่อพาหุสัจจะ. โดยอรรถพาหุสัจจะ ได้แก่ความเป็นผู้ฉลาดในกิจนั้นๆ อันเกิดขึ้นเพราะเรียนบ้าง  เพราะฟังบ้าง  ซึ่งพระพุทธวจนะ หรือ ศิลปะภายนอก (พระพุทธศาสนา) ยกความเป็นผู้ฉลาดในหัตถกรรม  ที่พระผู้มีพระภาคทรงถือเอาด้วยสิปปศัพท์อันจะตรัส(ข้างหน้า)  เสีย.  พาหุสัจจะนั้นมี  ๒ อย่าง  ด้วยสามารถพาหุสัจจะของบรรพชิตและคฤหัสถ์.  ใน ๒ อย่างนั้น  ความเป็นผู้ทรงจำคำสอนของพระศาสดา   ที่พระผู้มีพระภาคทรงพรรณนาไว้ในอุรุเวลสูตรเป็นต้น  โดยนัยเป็นอาทิอย่างนี้ว่า “ภิกษุเป็นพหุสูต ทรงสุตะ มีสุตะเป็นที่สั่งสม” ดังนี้ ชื่อว่าพาหุสัจจะของบรรพชิต..............  

     [๑๒๕] ความเป็นผู้ฉลาดของเหล่าคฤหัสถ์  ซึ่งเกิดขึ้นเพราะฟังหรือเรียนศิลปะภายนอก ชื่อว่า พาหุสัจจะของคฤหัสถ์. แม้ในพาหุสัจจะของคฤหัสถ์นั้น พาหุสัจจะใดไม่มีโทษ,  พาหุสัจจะนั้นก็จัดเป็นมงคล  เพราะเป็นเหตุนำมาซึ่งประโยชน์สุขในโลกทั้ง  ๒. ...


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
ผ้าเช็ดธุลี
ผ้าเช็ดธุลี
วันที่ 30 ก.ค. 2555 14:44 น.

อนุโมทนากุศลที่ท่านได้เจริญแล้วด้วยครับ

ขอบพระคุณมากครับ

 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ