กายวิญญัติ [อภิธัมมัตถสังคหบาลี]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  12 ก.พ. 2553
หมายเลข  15476
อ่าน  1,929

อภิธัมมัตถสังคหบาลี และอภิธัมมัตถวิภาวีนีฎีกา - หน้าที่ 279

     ธรรมชาติที่ชื่อว่ากายวิญญัติ  เพราะอรรถว่า  ยังคนอื่นให้รู้ความประสงค์ด้วยกายทีเคลื่อนไหวอยู่ และตนเองก็รู้ด้วยกายที่เคลื่อนไหวอยู่นั้น ฯ  ที่ชื่อว่าวจีวิญญัติ  เพราะอรรถว่า  ยังคนอื่นให้รู้ความประสงค์ด้วยวาจากล่าวคือเสียงที่เป็นไปกับด้วยวิญญาณ  และตนเองก็รู้ด้วย วาจานั้น ฯ  ในวิญญัติทั้ง ๒ นั้น วิการแห่งวาโยธาตุซึ่งมีจิตยังความคิดที่จะก้าวไปข้างหน้าเป็นต้นให้เกิดเป็นสมุฏฐาน ที่เป็นเหตุทำร่วมกัน ในการค้ำจุนทรงอยู่และการเคลื่อนไหวแห่งรูปที่เกิดร่วมกัน ที่พ้นจากกายที่ไหวอยู่และวาโยธาตุที่เป็นเหตุไหว  อันบุคคลได้อยู่โดยความเป็นปัจจัยแห่งความเคลื่อนไหวแห่งรูปกาย ดุจวิการแห่งความอุตสาหะในเวลาที่คนยกหินแผ่นใหญ่ถือไว้ด้วยกำลังทั้งหมด ชื่อว่ากายวิญญัติ ฯ จริงอยู่กายวิญญัตินั้น  ยังคนอื่นให้รู้ความประสงค์ด้วยกายที่เคลื่อนไหวอยู่ ฯ  แท้จริง  ในความเคลื่อนไหวแห่งต้นไม้เป็นต้น  ที่พ้นจากวิการคือวิญญัติ   บัณฑิตไม่เห็นการถือเอาความประสงค์ว่า "คนนี้ใช้ให้ทำการนี้ "ดังนี้และฯ และตนเองก็รู้ด้วยกาย เพราะพวกมโนทวารชวนะ อันมีลำดับไม่ปรากฏยึดอยู่ในลำดับแห่งการถือความประสงค์แห่งกายที่เคลือนไหวอยู่ในการเคลื่อนไหวแห่งเหมือนเป็นต้น ฯ


เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ