กุสินาราสูตร
 
Khaeota
วันที่  16 ต.ค. 2552
หมายเลข  13980
อ่าน  818

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ทสก-เอกาทสกนิบาต เล่ม ๕ - หน้าที่ 147

  ข้อความบางตอนจาก อรรถกถากุสินาราสูตร

ในบทว่า  กาเลน  วกฺขามิ  เป็นต้น  พึงทราบวินิจฉัยดังนี้  ภิกษุ

ให้ภิกษุอื่นกระทำโอกาส ๆ หนึ่งแล้วโจท  ชื่อว่ากล่าวโดยกาล.  โจท

กลางสงฆ์  กลางคณะ  ที่โรงสลาก  โรงยาคู  โรงภัต  โรงตรึก  หนทาง

ภิกษาจารและศาลฉัน  ที่ศาลเฝ้า  [บำรุง]  หรือในคณะพวกอุปัฏฐาก

ปวารณา  ชื่อว่ากล่าวโดยมิใช่กาล  กล่าวด้วยเรื่องที่แท้จริง  ชื่อว่ากล่าว

ด้วยเรื่องจริง  กล่าวว่า  พ่อมหาจำเริญ  ตาแก่  พ่อทำลายบริษัท  พ่อถือ

บังสุกุล  พ่อนักเทศก์  นี้สมควรแก่พ่อหรือ  ชื่อว่า  กล่าวด้วยคำหยาบ

กล่าวว่า ท่านผู้เจริญ  ท่านผู้เฒ่า  ท่านผู้อนุเคราะห์บริษัท  ท่านผู้ทรงผ้า

บังสุกุล ท่านธรรมกถึก  นี้สมควรแก่ท่านหรือ  ชื่อว่า  กล่าวด้วยคำไพเราะ.

กล่าวอาศัยเหตุ  ชื่อว่า  กล่าวด้วยคำอิงประโยชน์.  บทว่า  เมตฺตจิตฺโต

วกฺขามิ  โน  โทสนฺตโร ความว่า  เราจะตั้งเมตตาจิตกล่าว  ไม่มีประทุษจิต

กล่าว.


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ