สัมมัปปธาน ๔ [ปธานสูตร]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  2 ต.ค. 2552
หมายเลข  13805
อ่าน  705

   พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม ๒ - หน้าที่ 39

๓.  ปธานสูตร   ว่าด้วยสัมมัปปธาน  ๔

[๑๓]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  สัมมัปปธาน  (ความเพียรชอบ)  ๔ นี้ สัมมัปปธาน ๔ คืออะไร  คือ  ภิกษุในพระธรรมวินัยนี้ ๑.  ยังฉันทะให้เกิดพยายามทำความเพียร  ประคองจิตตั้งใจมั่นเพื่อยังอกุศลบาปธรรมที่ยังไม่เกิดมิให้เกิดขึ้น ๒.  ยังฉันทะให้เกิดพยายามทำความเพียร  ประคองจิตตั้งใจมั่นเพื่อละอกุศลบาปธรรมที่เกิดแล้ว ๓.  ยังฉันทะให้เกิดพยายามทำความเพียร  ประคองจิตตั้งใจมั่นเพื่อยังกุศลธรรมที่ยังไม่เกิดให้เกิดขึ้น ๔.  ยังฉันทะให้เกิดพยายามทำความเพียร  ประคองจิตตั้งใจมั่นเพื่อให้กุศลธรรมที่เกิดแล้วคงอยู่ไม่เลือนหายไป  ให้ภิยโยภาพไพบูลเจริญเต็มที่ ภิกษุทั้งหลาย  นี้แล  สัมมัปปธาน  ๔.    ภิกษุเหล่านั้นมีความเพียรชอบย่อม ครอบงำเสียได้ซึ่งแดนมาร  ภิกษุเหล่านั้น เป็นผู้อันกิเลสไม่อาศัยแล้ว พ้นภัย คือ เกิด ตายแล้ว  ถึงฝั่ง  (คือพระนิพพาน)  ภิกษุ เหล่านั้นสบายใจ  ชนะมารกับทั้งพล- พาหนะมารแล้ว ภิกษุเหล่านั้นเป็นผู้ไม่ หวั่นไหว  ล่วงเสียซึ่งมารและพลมาร ทั้งปวง  ถึงซึ่งความสุข.    จบปธานสูตรที่ ๓


  ความคิดเห็น 1  
 
suwit02
วันที่ 2 ต.ค. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ