เรื่องพราหมณ์ชื่อจูเฬกสาฎก
 
Khaeota
วันที่  1 ต.ค. 2552
หมายเลข  13802
อ่าน  578


พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ ตอน ๓ - หน้าที่ 8

"บุคคลพึงรีบขวนขวายในความดี,  พึงห้ามจิต

เสียจากบาป,  เพราะว่า  เมื่อบุคคลทำความดีช้าอยู่,

ใจจะยินดีในบาป.

สองบทว่า ทนฺธิ หิ  กรโต  ความว่า  ก็ผู้ใดคิดอยู่อย่างนั้นว่า " เรา

จักให้,  จักทำ,  ผลนี้จักสำเร็จแก่เราหรือไม่  "  ชื่อว่าทำบุญช้าอยู่  เหมือน

บุคคลเดินทางลื่น.  ความชั่วของผู้นั้นย่อมได้โอกาส  เหมือนมัจเฉรจิต

พันดวงของพราหมณ์ชื่อเอกสาฎกฉะนั้น.  เมื่อเช่นนั้นใจของเขาย่อมยินดี

ในความชั่ว, เพราะว่าในเวลาที่ทำกุศลกรรมเท่านั้นจิตย่อมยินดีในกุศล

กรรม,  พ้นจากนั้นแล้ว  ย่อมน้อมไปสู่ความชั่วได้แท้.

ในกาลจบคาถา  ชนเป็นอันมาก  ได้บรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดา-

ปัตติผลเป็นต้น  ดังนี้แล.

  เรื่องพราหมณ์ชื่อจูเฬกสาฎก  จบ.


  ความคิดเห็น 1  
 
suwit02
วันที่ 1 ต.ค. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ