การถวายสังฆทาน
 
Khaeota
วันที่  30 ก.ย. 2552
หมายเลข  13775
อ่าน  1,065

  พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ เล่ม ๓ ภาค ๒ - หน้าที่ 407

  แม้ทักขิณาที่ถวายสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข  อันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า มีผลนับไม่ได้   ด้วยการนับคุณ  ด้วยประการฉะนี้.  แม้ทักขิณาที่ให้ในสงฆ์ซึ่งมีภิกษุ   มีผ้ากาสาวะพันคอ   ตรัสว่ามีผลนับไม่ได้  ด้วยการนับคุณเหมือนกัน.  ก็ทักขิณาที่ถึงสงฆ์ย่อมมีแก่บุคคลผู้อาจเพื่อทำความยำเกรงในสงฆ์ แต่ความยำเกรงในสงฆ์ทำได้ยาก.  ก็บุคคลได้เตรียมไทยธรรมด้วยคิดว่า  เราจักให้ทักขิณาถึงสงฆ์ ไปวิหารแล้วเรียนว่า  ข้าแต่ท่านผู้เจริญขอท่านจงให้พระเถระรูปหนึ่งเจาะจงสงฆ์เถิดลำดับนั้น  ได้สามเณรจากสงฆ์ย่อมถึง ความเป็นประการอื่นว่า  เราได้สามเณรแล้วดังนี้  ทักขิณาของบุคคลนั้นย่อมไม่ถึงสงฆ์ เมื่อได้พระมหาเถระแม้เกิดความโสมนัสว่า  เราได้มหาเถระแล้วดังนี้ ทักขิณาก็ไม่ถึงสงฆ์เหมือนกัน ส่วนบุคคลใดได้สามเณร  ผู้อุปสมบทแล้ว  ภิกษุหนุ่มหรือเถระ  ผู้พาลหรือบัณฑิต  รูปใดรูปหนึ่งจากสงฆ์แล้ว
 
ไม่สงสัย   ย่อมอาจเพื่อทำความยำเกรงในสงฆ์ว่า  เราจะถวายสงฆ์  ทักขิณาของบุคคลนั้นเป็นอัน ชื่อว่าถึงสงฆ์แล้ว. 


Tag  สังฆทาน เจาะจง ไม่เจาะจง
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ