การถวายสังฆทาน
 
Khaeota
วันที่  30 ก.ย. 2552
หมายเลข  13775
อ่าน  975


    พระสุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ เล่ม ๓ ภาค ๒ - หน้าที่ 407

                 แม้ทักขิณาที่ถวายสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข  อันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า  มีผลนับไม่ได้   ด้วยการนับคุณ   ด้วยประการฉะนี้.    แม้ทักขิณาที่ให้ในสงฆ์ซึ่งมีภิกษุ    มีผ้ากาสาวะพันคอ     ตรัสว่ามีผลนับไม่ได้     ด้วยการนับคุณเหมือนกัน.  ก็ทักขิณาที่ถึงสงฆ์ย่อมมีแก่บุคคลผู้อาจเพื่อทำความยำเกรงในสงฆ์ แต่ความยำเกรงในสงฆ์ทำได้ยาก.  ก็บุคคลได้เตรียมไทยธรรมด้วยคิดว่า    เราจักให้ทักขิณาถึงสงฆ์ ไปวิหารแล้วเรียนว่า  ข้าแต่ท่านผู้เจริญขอท่านจงให้พระเถระรูปหนึ่งเจาะจงสงฆ์เถิดลำดับนั้น  ได้สามเณรจากสงฆ์ย่อมถึง  ความเป็นประการอื่นว่า   เราได้สามเณรแล้วดังนี้  ทักขิณาของบุคคลนั้นย่อมไม่ถึงสงฆ์  เมื่อได้พระมหาเถระแม้เกิดความโสมนัสว่า  เราได้มหาเถระแล้วดังนี้ ทักขิณาก็ไม่ถึงสงฆ์เหมือนกัน ส่วนบุคคลใดได้สามเณร  ผู้อุปสมบทแล้ว   ภิกษุหนุ่มหรือเถระ   ผู้พาลหรือบัณฑิต   รูปใดรูปหนึ่งจากสงฆ์แล้ว
  
ไม่สงสัย    ย่อมอาจเพื่อทำความยำเกรงในสงฆ์ว่า     เราจะถวายสงฆ์  ทักขิณาของบุคคลนั้นเป็นอัน ชื่อว่าถึงสงฆ์แล้ว.  


Tag  สังฆทาน เจาะจง ไม่เจาะจง

เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ