การตรัสถึงที่สุดแห่งทุกข์ [พาหิยสูตร]
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  25 ก.ย. 2552
หมายเลข  13707
อ่าน  501

 
        พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน เล่ม ๑ ภาค ๓ - หน้าที่ 127-128


                        พาหิยสูตร  ว่าด้วยการตรัสถึงที่สุดแห่งทุกข์

               พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า       ดูก่อนพาหิยะ     เพราะเหตุนั้นแล

      พึงศึกษาอย่างนี้ว่า   เมื่อเห็นจักเป็นสักว่าเห็น    เมื่อฟังจักเป็นสักว่าฟ้ง

     เมื่อทราบจักเป็นสักว่าทราบ   เมื่อรู้แจ้งจักเป็นสักว่ารู้แจ้ง   ดูก่อนพาหิยะ
    
     ท่านพึงศึกษาอย่างนี้แล    ดูก่อนพาหิยะ  ในกาลใดแล   เมื่อท่านเห็นจัก

     เป็นสักว่าเห็น  เมื่อฟังจักเป็นสักว่าฟัง  เมื่อทราบจักเป็นสักว่าทราบ  เมื่อ

     รู้แจ้งจักเป็นสักว่ารู้แจ้ง ในกาลนั้น     ท่านย่อมไม่มี ในกาลใด   ท่านไม่มี

     ในกาลนั้น      ท่านย่อมไม่มีในโลกนี้     ย่อมไมมีในโลกหน้า     ย่อมไม่มี

     ระหว่างโลกทั้งสอง นี้แลเป็นที่สุดแห่งทุกข์.

            ลําดับนั้นแล   จิตของพาหิยทารุจีริยกุลบุตรหลุดพ้นแล้วจากอาสวะ

     ทั้งหลายเพราะไม่ถือมั่นในขณะนั้นเอง ด้วยพระธรรมเทศนาโดยย่อนี้ของ

     พระผู้มีพระภาคเจ้า


 


Tag  ที่สุดแห่งทุกข์ พาหิยสูตร อาสวะ

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
suwit02
วันที่ 26 ก.ย. 2552

สาธุ

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
pamali
วันที่ 18 มิ.ย. 2553

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ