เราจักแสวงหาพระนิพพาน [คาถาของสุเมธบัณฑิต]
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  25 ก.ย. 2552
หมายเลข  13695
อ่าน  614

  
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ เล่ม ๙ ภาค ๒   
 คาถาของสุเมธบัณฑิต    ในครั้งนั้น  เรานั่งคิดอยู่ในที่ลับอย่างนี้ว่า   ขึ้นชื่อว่าการเกิดใหม่และการแตกดับแห่งสรีระเป็นทุกข์.   ครั้งนั้น  เรามีชาติชราพยาธิเป็นธรรมดา  จำเราจักแสวงหาพระนิพพาน  ซึ่งไม่แก่ไม่ตาย  แต่เกษม.  ถ้ากระไร  เราผู้ไม่เยื่อใย  ไม่ต้องการ  จะพึงละกายอันเน่านี้   ซึ่ง

เต็มด้วยซากศพต่างๆ ไปเสีย.  มรรคใดมีอยู่ จักมี มรรคนั้นไม่เป็นเหตุหามิได้  จำเรา

จักแสวงหามรรคนั้น  เพื่อหลุดพ้นจากภพ   เมื่อทุกข์มีอยู่  แม้ธรรมดาสุขก็ย่อมมีฉันใด

เมื่อภพมีอยู่  แม้ภาวะที่มิใช่ภพ   บุคคลก็พึงปรารถนาฉันนั้น.   เมื่อความร้อนมีอยู่

ความเย็นตรงกันข้ามก็มีอยู่ฉันใด  เมื่อไฟ  ๓ กองมีอยู่ นิพพานเครื่องดับไฟ  บุคคลก็พึงปรารถนา  ฉันนั้น. เมื่อความชั่วมีอยู่   แม้ความดีก็ย่อมมีฉันใด   เมื่อชาติมีอยู่  แม้ที่มิใช่ชาติ  บุคคลก็พึงปรารถนา  ฉันนั้น.   ฯลฯ


  ความคิดเห็น 1  
 
suwit02
วันที่ 25 ก.ย. 2552

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ