เมตตาเจโตวิมุติ
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  25 ก.ย. 2552
หมายเลข  13687
อ่าน  1,570

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค เล่ม ๒ ภาค ๒ - หน้าที่ 320

แต่พยาบาทนั้น  จะละได้ก็ด้วยการใส่ใจโดยแยบคาย  ในเมตตาเจโต-วิมุตติ. ในคำว่า เมตตาเจโตวิมุตินั้น  เมื่อพูดกันถึงเมตตา  ย่อมควรทั้งอัปปนาทั้งอุปจาระ. บทว่า เมตตาเจโตวิมุตติ ได้แก่อัปปนาโยนิโสมนสิการมีลักษณะ  ดังกล่าวแล้ว. เมื่อภิกษุทำโยนิโสมนสิการให้เป็นไปมากๆ   ในเมตตาเจโตวิมุตตินั้น ย่อมละพยาบาทได้. เพราะฉะนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงตรัสไว้ (ในสังยุตกายมหาวารวรรค) ว่า  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  เมตตาเจโตวิมุตติมีอยู่  การทำให้มากซึ่งโยนิโสมนสิการในเมตตาเจโตวิมุตตินั้น  นี้เป็นอาหารเพื่อความไม่เกิดแห่งพยาบาทที่ยังไม่เกิด หรือเพื่อละพยาบาทที่เกิดแล้วดังนี้.


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ