กำลังใจคือปัญญาที่รู้ความจริง

ไม่มีผู้ใดที่จะหลีกหนีผลของกรรมไปได้ กรรมที่ตนได้กระทำไว้แล้วในอดีต แม้แต่พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า พระพุทธองค์ก็ไม่สามารถหลีกหนีอดีตกรรมได้ ท่านพระอัครสาวกทั้งสอง

ท่านพระสารีบุตรและท่านพระโมคคลานะก็เช่นเดียวกัน ก่อนที่ท่านโมคคลานะจะปรินิพพานท่านก็ถูกทำร้ายเหตุเพราะอดีตกรรม ท่านมีความทุกข์กายแต่ไม่ทุกข์ใจเพราะท่านหมดจดจากกิเลสแล้ว

สำหรับเราเป็นปุถุชนหนาด้วยกิเลส เมื่อผลของกรรมผลิผลก็ทุกข์ใจ หวั่นไหวไปกับกิเลส แต่เมื่อได้ฟังพระธรรมมีความเข้าใจในพระธรรม มั่นคงในกรรมและผลของกรรม ย่อมหวั่นไหวน้อยลงมีความทุกข์ใจน้อยลง เพราะทุกๆ ขณะที่ได้เห็น ได้ยิน ... กระทบสัมผัสกับสิ่งที่ดีหรือไม่ดีล้วนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย เป็นผลของอดีตกรรมทั้งสิ้น

การมีโอกาสได้ฟังพระธรรมเข้าใจพระธรรมจึงเป็นสาระสำคัญที่ได้เกิดมาในชาตินี้ ปัญญาที่รู้ความจริงในสิ่งที่กำลังปรากฎทุกๆ ขณะ เห็น ได้ยิน ... คิดนึก ทุกข์กาย โกรธ หวั่นไหว ซึ่งล้วนเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยไม่ใช่เรา เป็นเพียงธรรมะเท่านั้น

ฟังธรรมแล้วก็ลืมว่าทุกอย่างเป็นธรรมะเพียรที่จะอบรมเจริญปัญญา

กำลังใจคือปัญญาที่รู้ความจริงในลักษณะสภาพ-ธรรมตรงตามความเป็นจริง แม้ขณะหวั่นไหวก็ไม่ใช่เราเป็นเพียงสภาพธรรมเท่านั้น

เชิญคลิกอ่านได้ที่ ...

ผู้มีราตรีเดียวเจริญ [ภัทเทกรัตตสูตร]

ขออนุโมทนาค่ะ