พูดดีเป็นชั่วและพูดชั่วเป็นดี [ทุกถาสูตร]
 
opanayigo
วันที่  2 มิ.ย. 2552
หมายเลข  12555
อ่าน  1,051

 พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต เล่ม ๓ - หน้าที่ 329

๗. ทุกถาสูตร

ว่าด้วยพูดดีเป็นชั่วและพูดดีเป็นดี

          [๑๕๗]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย     ถ้อยคำของบุคคล  ๕  จำพวก  ย่อมเป็นถ้อยคำชั่ว          เมื่อเทียบบุคคลกับบุคคล  บุคคล  ๕ จำพวก  เป็นไฉน ?   คือถ้อยคำปรารภศรัทธาเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ไม่มีศรัทธา  ๑     ถ้อยคำปรารภศีลเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ทุศีล ๑        ถ้อยคำปรารภพาหุสัจจะเป็นถ้อยคำชั่ว  แก่ผู้ได้สดับ-น้อย ๑  ถ้อยคำปรารภจาคะเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ตระหนี่  ๑   ถ้อยคำปรารภปัญญาเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ทรามปัญญา ๑.                ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   เพราะเหตุไร  ถ้อยคำปรารภศรัทธาจึงเป็นถ้อย-คำชั่วแก่ผู้ไม่มีศรัทธา ?      เพราะผู้ไม่มีศรัทธา        เมื่อพูดเรื่องศรัทธา     ย่อมขัดข้อง   โกรธ    พยาบาท  กระด้าง     แสดงความโกรธเคืองและความขัดใจให้ปรากฏ        ข้อนั้นเพราะเหตุไร      เพราะผู้ไม่มีศรัทธานั้น    ย่อมไม่เห็นศรัทธา-สัมปทาในตน  และย่อมไม่ได้ปีติปราโมทย์ที่มีศรัทธาสัมปทานั้นเป็นเหตุ  ฉะนั้นถ้อยคำปรารภศรัทธาจึงเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ไม่มีศรัทธา.                         ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย    เพราะเหตุไร    ถ้อยคำปรารภศีลจึงเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ทุศีล ?    เพราะผู้ทุศีล       เมื่อพูดเรื่องศีลย่อมขัดข้อง   โกรธ     พยาบาทกระด้าง  แสดงความโกรธเคืองและความขัดใจให้ปรากฏ      ข้อนั้นเพราะเหตุไร
 
เพราะผู้ทุศีลนั้นย่อมไม่เห็นศีลสัมปทาในตน      และย่อมไม่ได้ปีติและปราโมทย์ที่มีศีลสัมปทานั้นเป็นเหตุ  ฉะนั้น ถ้อยคำปรารภศีลจึงเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ทุศีล.          ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย     เพราะเหตุไร       ถ้อยคำปรารภพาหุสัจจะจึงเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ได้สดับน้อย ?          เพราะผู้ได้สดับน้อย  เมื่อพูดเรื่องพาหุสัจจะย่อมขัดข้อง   โกรธ   พยาบาท   กระด้าง  แสดงความโกรธเคืองและความขัดใจให้ปรากฏ      ข้อนั้นเพราะเหตุไร          เพราะผู้ได้สดับน้อยนั้น   ย่อมไม่เห็นสุต- สัมปทาในตน          และย่อมไม่ได้ปีติปราโมทย์ที่มีสุตสัมปทาเป็นเหตุ    ฉะนั้น ถ้อยคำปรารภพาหุสัจจะจึงเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ได้สดับน้อย.           ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย      เพราะเหตุไร   ถ้อยคำปรารภจาคะจึงเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ตระหนี่ ?              เพราะผู้ตระหนี่  เมื่อพูดเรื่องจาคะ  ย่อมขัดข้อง  โกรธพยาบาท    กระด้าง     แสดงความโกรธเคืองและความขัดใจให้ปรากฏ    ข้อนั้นเพราะเหตุไร        เพราะผู้ตระหนี่นั้นย่อมไม่เห็นจาคสัมปทาในตนและย่อมไม่ได้ปีติปราโมทย์ที่มีจาคสัมปทานั้นเป็นเหตุ   ฉะนั้น     ถ้อยคำปรารภจาคะ   จึงเป็นถ้อยคำชั่วของผู้ตระหนี่.                                          ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย    เพราะเหตุไร  ถ้อยคำปรารภปัญญาจึงเป็นถ้อยคำ ชั่วแก่ผู้ทรามปัญญา ?  เพราะผู้ทรามปัญญา   เมื่อพูดเรื่องปัญญา   ย่อมขัดข้องโกรธ    พยาบาท    กระด้าง       แสดงความโกรธเคืองและความขัดใจให้ปรากฏ ข้อนั้นเพราะเหตุไร       เพราะผู้ทรามปัญญานั้นย่อมไม่เห็นปัญญาสัมปทาในตนและย่อมไม่ได้ปีติปราโมทย์ที่มีปัญญาสัมปทานั้นเป็นเหตุ  ฉะนั้น  ถ้อยคำปรารภปัญญาจึงเป็นถ้อยคำชั่วแก่ผู้ทรามปัญญา.           ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย       ถ้อยคำของบุคคล  ๕  จำพวกนี้แล     ย่อมเป็นถ้อยคำชั่ว   เมื่อเทียบบุคคลกับบุคคล.                                                ฯลฯ


Tag  ทุกถาสูตร พูดดีเป็นชั่ว พูดดีเป็นดี

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
suwit02
วันที่ 5 มิ.ย. 2552

สาธุ

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
talaykwang
talaykwang
วันที่ 12 พ.ย. 2562

สาธุ สาธุ สาธุ ค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ