อธิปัญญาสิกขา

อธิ (ยิ่ง ละเอียด) + ปญฺญา (ความรู้ทั่ว) + สิกฺขา (สภาพที่พึงศึกษา)

สภาพที่พึงศึกษาคือปัญญาอันยิ่ง หมายถึง ปัญญาเจตสิกในขณะที่สติปัฏฐานหรือวิปัสสนาญาณเกิดเป็นปัญญาอันยิ่งอย่างละเอียด เพราะไม่มีความยึดถือว่า ปัญญาเป็นเราหรือปัญญาของเรา คือไม่ถูกตัณหาและทิฏฐิลูบคลำ กัมมสกตาปัญญาที่เป็นพื้นฐาน หรือปัญญาที่เกิดขึ้นในขณะที่ให้ทาน รักษาศีลหรือเป็นไปในสมถภาวนาไม่เป็นอธิปัญญาเพราะยังเป็นที่ตั้งของตัณหาและทิฏฐิได้