อธิจิตตสิกขา

อธิ (ยิ่ง ละเอียด) + จิตฺต (จิต) + สิกฺขา (สภาพที่พึงศึกษา)

สภาพที่พึงศึกษาคือจิตอันยิ่ง หมายถึง เอกัคคตาเจตสิกซึ่งเป็นสภาพที่ทำให้จิตตั้งมั่นในอารมณ์ คือ นามธรรมหรือรูปธรรมที่กำลังปรากฏในขณะที่สติปัฏฐานหรือวิปัสสนาญาณเกิด ขณะนั้นเอกัคคตาเจตสิกอันเป็นตัวสมาธิ ซึ่งทรงแสดงในหัวข้อของจิตอันยิ่ง คือเป็นสมาธิที่ละเอียดเพราะปราศจากความเป็นตัวตน ไม่เป็นที่ตั้งของตัณหาและทิฏฐิ สมาธิโดยทั่วไปแม้ถึงขั้นฌานจิตก็ไม่เป็นอธิจิต เพราะยังเป็นที่ตั้งของตัณหาและทิฏฐิ ยังเป็นเราที่มีสมาธิหรือเป็นฌานจิตของเรา