คำเดิม

เวทนา มาจากคำภาษาบาลีตรงตัว คือ เวทนา หมายถึง ความรู้สึก เป็นสภาพธรรมที่มีจริงอย่างหนึ่ง ขณะใดที่จิตเกิดขึ้นรู้อารมณ์ใด เวทนาเจตสิกที่เกิดร่วมกับจิต ในขณะนั้นก็รู้สึกดีใจ หรือ เสียใจ สุขกายหรือทุกข์กาย หรือเฉยๆ ในอารมณ์นั้น แต่ละหนึ่งๆ ตามสมควรแก่จิตประเภทนั้นๆ

เวทนาเจตสิก เกิดกับจิตทุกดวง และมีความแตกต่างกันไปตามประเภทของจิตนั้นๆ เช่นโทมนัสเวทนาเกิดร่วมกับโทสมูลจิต อุเบกขาเวทนาเกิดร่วมกับโมหมูลจิต และ โลภมูลจิต เป็นต้น

ความเปลี่ยน

เพราะไม่ได้ศึกษาให้เข้าใจพระธรรมคำสอนจึงเข้าใจว่าเวทนา คือ น่าสงสาร น่าเห็นใจ หรือพูดว่า น่าเวทนา

การศึกษาพระธรรมให้เข้าใจเท่านั้น ที่จะเป็นเครื่องป้องกันไม่ให้เห็นผิดจากความเป็นจริงของสภาพธรรม

ขอเชิญคลิกเพื่อศึกษาเพิ่มเติมได้ที่นี่

เวทนาขันธ์

ความจริงแห่งชีวิตตอนที่ ๑๒๗ จิตตสังเขป (เวทนาเจตสิก ๕ ประเภท)

ความจริงแห่งชีวิตตอนที่ ๑๒๒ จิตตสังเขป (ความต่างของเวทนาเจตสิก)

ความจริงแห่งชีวิต ตอนที่ ๑๒๑ จิตตสังเขป (เวทนาเจตสิก)

เวทนาเจตสิก กับ จิต