ภวตัณหา

ภวตัณหา

ภว (ภพ ความมี ความเป็น) + ตณฺหา (ความทะยานอยาก)

ความทะยานอยากในภพ ในความเป็นอยู่ หมายถึง โลภเจตสิกที่ติดข้องยินดีในการเกิดขึ้นของนามรูป ยินดีในความมีชีวิตอยู่ หรือ หมายถึง โลภเจตสิกที่เจือด้วยสัสสตทิฏฐิ คือมีความเห็นผิดยึดถือว่าเที่ยงเช่นเห็นว่าโลกเที่ยง เคยเกิดเป็นสัตว์หรือบุคคลเช่นไร เมื่อตายไปแล้วก็จะเกิดเป็นบุคคลเช่นนั้นอีก