รู้กำลังของปัญญาว่า เดี๋ยวนี้แค่ไหน!!

[เล่มที่ 53] พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เล่ม ๒ ภาค ๓ ตอน ๔ - หน้า 53
บทว่า คนฺถํ (กิเลสเครื่องร้อยรัด) ความว่า พระพุทธเจ้า คือพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ทรงลอยบาปได้ ทรงบรรเทาโทษอันเป็นพิษคือกิเลส อันเป็นตัวร้อยรัดในสันดานของเรา มีอภิชฌากายคันถะเป็นต้น ด้วยอานุภาพแห่งเทศนาของพระองค์ คือทรงทำโทษอันเป็นพิษคือกิเลสให้สูญหายไป. ก็เมื่อละกิเลสเครื่องร้อยรัดได้เด็ดขาดแล้ว กิเลสที่ชื่อว่ายังไม่ได้ละ ย่อมไม่มีแล.
อ.ธีรพันธ์: กราบเท้าท่านอาจารย์ครัย ที่ อ.คำปั่น อัญเชิญข้อความที่ว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า อ.คำปั่น ขอทบทวนอีกทีครับคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จะได้กราบเรียนท่านอาจารย์ครับ
อ.คำปั่น: คำจริงก็ไพเราะมากครับ อ.ธีรพันธ์ครับ
อนุภาพแห่งเทศนาของพระองค์ คือทรงทำโทษอันเป็นพิษ คือกิเลสให้สูญหายไปครับ
อ.ธีรพันธ์: ตรงนี้ครับ กราบเท้าท่านอาจารย์ครับ ดูเหมือนฟังก็เข้าใจครับ แต่ว่าจะเริ่มเห็นถึงความเป็นโทษของความเป็นพิษที่ขณะนี้ที่จะเริ่มเห็นโทษอย่างไรครับ เหมือนกับฟังเป็นเรื่องราว ก็ใช่ ถูกต้องครับ แต่เกี่ยวข้องกับขณะนี้อย่างไรครับท่านอาจารย์
ท่านอาจารย์: เดี๋ยวนี้เข้าใจไหม?
อ.ธีรพันธ์: เข้าใจคำที่ฟังครับจาก อ.คำปั่น ครับ
ท่านอาจารย์: จากที่ไม่เคยเข้าใจใช่ไหม?
อ.ธีรพันธ์: ใช่ครับ
ท่านอาจารย์: จนกว่าจะหมดกิเลสใช่ไหม?!
อ.ธีรพันธ์: ครับ
ท่านอาจารย์: อนุภาพปาฏิหาริย์
อ.ธีรพันธ์: ครับ
ท่านอาจารย์: เหนือปาฏิหาริย์ใดๆ
อ.ธีรพันธ์: ครับ
ท่านอาจารย์: เหมือนจะหมดไม่ได้ใช่ไหม กิเลสเดี๋ยวนี้?
อ.ธีรพันธ์: จริงอย่างนั้นครับ
ท่านอาจารย์: แต่ความเข้าใจทีละเล็กทีละน้อยที่มั่นคงขึ้น สามารถที่จะทำให้กิเลสมากมายมหาศาลในแสนโกฏกัปป์ ค่อยๆ ลดลงจนดับหมดสิ้นได้
อ.ธีรพันธ์: ครับ ค่อยๆ ลดลง
ท่านอาจารย์: ตามขณะที่เข้าใจ
อ.ธีรพันธ์: บังคับก็ไม่ได้ด้วยครับ แต่ดูเหมือนก็ความต้องการที่จะเรียกว่า คำที่พระองค์ตรัส แต่ขณะนี้อะไรบ้างที่ลดลงไปบ้างทีละน้อยครับ
ท่านอาจารย์: ฟังมากี่กัปป์ หรือว่าเพิ่งฟังชาตินี้ หรือเพิ่งได้ยินไม่กี่คำ
อ.ธีรพันธ์: ครับ จริงๆ แล้ว เพิ่งได้ยินไม่กี่คำครับ
ท่านอาจารย์: เพราะฉะนั้น อยู่กับความเข้าใจที่ตรงตามความเป็นจริง สัจจธรรม ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับคนอื่นหรือใครทั้งสิ้น
อ.ธีรพันธ์: คำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถ้าประมาทก็ไม่เคารพครับ
ท่านอาจารย์: อีกนานแสนนานก็ขอให้ได้เข้าใจสิ่งที่พระองค์ได้ทรงตรัสรู้ในขณะนี้
อ.ธีรพันธ์: ครับ ซึ่งช่างละเอียดจริงๆ พระองค์ก็ไม่ได้ตรัสว่า แต่ละคำเหมือนกับให้รู้ความจริงของสภาพธรรมขณะนี้ แต่เผินๆ ดูเหมือนกับไม่เกี่ยวข้อง แต่ว่าจริงๆ แล้วเกี่ยวข้องครับท่านอาจารย์
ท่านอาจารย์: ไม่ใช่ขณะนี้ แล้วจะเป็นขณะไหนที่จะรู้!!
อ.ธีรพันธ์: ดูเหมือนกับฟังแล้วก็จบไปครับ เหมือนกับเป็นการได้รับสำนวนโวหาร
ท่านอาจารย์: จบแล้วเข้าใจไหม?
อ.ธีรพันธ์: จบแล้ว ถ้าเห็นประโยชน์ไตร่ตรองแล้ว เข้าใจ ครับ
ท่านอาจารย์: เข้าใจระดับไหน?
อ.ธีรพันธ์: ตามกำลังของความเข้าใจครับ
ท่านอาจารย์: เพราะฉะนั้น เมื่อถึงขณะที่ประจักษ์แจ้ง ประจักษ์แจ้งขณะไหน?
อ.ธีรพันธ์: ถ้าประจักษ์ ก็ต้องขณะนี้ต้องขาดไม่ได้ครับ
ท่านอาจารย์: เพราะฉะนั้น ก็รู้กำลังของปัญญาว่า เดี๋ยวนี้แค่ไหน!!
อ.ธีรพันธ์: ประมาทไม่ได้เลยว่า อรรถะของพระธรรมที่ทรงแสดงจนถึงขณะนี้ที่ท่านอาจารย์พูดถึงประจักษ์
ท่านอาจารย์: ถ้าอบรมมั่นคงมา จนกระทั่งกิเลสค่อยๆ ละคลายจนถึงขณะที่จะประจักษ์แจ้ง เดี๋ยวนี้ก็ประจักษ์แจ้งสิ่งที่มีใช่ไหม?
อ.ธีรพันธ์: สาธุครับ กราบตรงนี้ครับท่านอาจารย์ ประมาทไม่ได้เลยครับ
เพราะฉะนั้น แต่ละคำประมาทไม่ได้เลยจริงๆ ครับ ก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่งที่ไม่ได้พูดเรื่องอื่น จริงๆ แล้ว ก็คือคำที่ท่านอาจารย์กล่าวถึงคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ใช่ว่าไม่เกี่ยวข้องกับขณะนี้เลยครับ เพราะไม่ได้ปรากฏ จนกว่าจะนี่ครับ พระธรรมแต่ละคำไม่สูญหายครับ ที่ความเป็นความเข้าใจจนถึงขณะนี้ครับ ประจักษ์นี่ก็ยังครับ!! แต่ก็ค่อยๆ ทีละนิดครับ ก็กราบเท้าขอบพระคุณท่านอาจารย์ครับ
ขอเชิญอ่านได้ที่ ..
ด้วยอานุภาพแห่งเทศนาของพระองค์ [อรรถกถาเตลุกานิเถรคาถา]
ขอเชิญรับฟังได้ที่ ..
กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ด้วยความเคารพยิ่งค่ะ
และกราบยินดีในกุศลจิตของ อ.ธีรพันธ์ ด้วยค่ะ

