เดี๋ยวเห็น เดี๋ยวได้ยิน ... แล้วก็ตาย ธรรมเกิดแล้วดับไม่กลับมาอีกเลย [เก็บไว้ในหทัย]

หทเย นิเธตพฺพยุตฺตกํ
ข้อความที่ควรเก็บไว้ในหทัย
[๑๑๕๐]

เดี๋ยวเห็น เดี๋ยวได้ยิน ... แล้วก็ตาย ธรรมเกิดแล้วดับไม่กลับมาอีกเลย

อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ สนทนา ปัญหาธัมมะของคนรุ่นใหม่ ที่มูลนิธิศึกษาและเผยแพร่พระพุทธศาสนา ๑๒ สิงหาคม ๒๕๖๙

ต้องตรงต่อความจริง จากการไม่เคยรู้ว่าธรรมคืออะไรมานานเท่าไหร่ เริ่มรู้ว่าธรรมคืออะไร สิ่งที่มีจริงต้องใช้คำอะไรไหม? ไม่ต้อง เพราะฉะนั้น เราใช้คำเพื่อให้รู้ความหมายเท่านั้นเองว่าหมายความถึงอะไร เพราะฉะนั้น ต้องไม่ลืม สิ่งที่มีจริง มีจริงตั้งแต่เกิดจนตาย เดี๋ยวเห็น เดี๋ยวได้ยิน เดี๋ยวได้กลิ่น เดี๋ยวลิ้มรส เดี๋ยวรู้สิ่งที่กระทบสัมผัส เดี๋ยวคิดนึก แล้วก็ตาย มีเราไหม? (ไม่มี) พูดง่ายทุกคน แต่กว่าจะตรงว่าไม่ใช่เราเพราะอะไร และระดับไหน ระดับที่ฟัง สิ่งนี้เกิดแล้วดับ ไม่เหลือเลย ไม่กลับมาอีกเลย จะเป็นเราได้อย่างไร ถ้ามีความเข้าใจที่มั่นคงอย่างนี้ ฟังต่อไปไม่เปลี่ยน ความจริงเป็นอย่างนี้เอง ไม่ว่าอะไรเดี๋ยวนี้ที่เกิด ดับแล้ว แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย จึงจะตรงกับความหมายว่าดับ เพราะฉะนั้น ก็มั่นคงในความเป็นอนัตตา ไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดเลยแต่มีสภาพธรรมแต่ละหนึ่งที่ละเอียดอย่างยิ่งเพราะเกิดแล้วดับ ปานนั้น แต่ขณะนี้เหมือนไม่มีอะไรเกิดเหมือนไม่มีอะไรดับ เพราะฉะนั้น ต้องตรงต่อความเป็นจริง จึงจะรู้จักว่าความจริงเป็นอย่างไร แต่ไม่ได้ปรากฏ แต่สามารถจะปรากฏได้กับความเข้าใจทีละเล็กทีละน้อยจนมั่นคง

กราบเท้าบูชาคุณ ท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ที่เคารพยิ่ง

อ่านหัวข้ออื่นๆ คลิกที่นี่ ... เก็บไว้ในหทัย