สิ่งที่ประเสริฐที่สุดในชีวิต [เก็บไว้ในหทัย]

หทเย นิเธตพฺพยุตฺตกํ
ข้อความที่ควรเก็บไว้ในหทัย
[๑๑๔๙]

สิ่งที่ประเสริฐที่สุดในชีวิต

อาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ สนทนาธรรม ที่มูลนิธิเพื่อโรงพยาบาลธรรมศาสตร์ เฉลิมพระเกียรติ ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๖๙

ธรรม สิ่งที่มีนี่แหละต้องเป็นสิ่งที่มีจริงแต่ละหนึ่ง ฟังคำนี้ ถ้าเข้าใจมั่นคงขึ้น ลึกซึ้งขึ้น จะต้องถึงการรู้แจ้งสภาพธรรมที่ใช้คำว่าตรัสรู้ ไม่ใช่แค่ฟังแล้วคิดแล้วจำ ลึกซึ้งไหม เพราะฉะนั้น ที่เคยพูดเคยคิดเคยจำเคยเข้าใจ ต้องฟังคำของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงจะเริ่มรู้จักคุณของพระองค์ ทำให้สามารถเข้าใจความจริงที่ลึกซึ้งสุดที่จะประมาณได้ ถ้าไม่รู้ไม่เข้าใจความจริงอย่างนี้ จะรู้ไหมว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นใคร ทำไมจึงเป็นพระอรหันต์ ผู้หมดจดจากกิเลสไม่เหลือ พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า รู้ความจริงถึงที่สุดด้วยพระองค์เอง แต่ว่ากว่าจะรู้อย่างนี้นานเท่าไหร่ เพราะฉะนั้น คนที่จะรู้ความจริงได้ นานเท่าไหร่ เกิดมานานเท่าไหร่แล้ว เกินแสนโกฏิกัปป์ใช่ไหม ไม่เคยหยุดเลย แต่ละภพแต่ละชาติต่อกันสนิท

เริ่มรู้จักพระคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไหม เริ่มเห็นสิ่งที่ "อริยะ" ประเสริฐที่สุดไม่มีอะไรเปรียบปานได้ เพราะเหตุว่าสามารถที่จะรู้ความจริงซึ่งยากที่จะรู้ได้ ถ้าไม่มีผู้ที่ทรงบำเพ็ญบารมีแล้วตรัสรู้จะได้ยินคำอย่างนี้ไหม ไม่มีทางเลย เพราะฉะนั้น เห็นธรรมเมื่อไหร่ เห็นพระกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ใช่รูปปั้น ไม่ใช่เหล็ก ไม่ใช่ดิน ไม่ใช่ทองเหลือทองคำ แต่ว่าเพราะพระองค์ได้ทรงแสดงความจริงให้เห็นว่าพระองค์ได้ตรัสรู้ความจริง เพราะฉะนั้น ความจริงทั้งหมด ถึงที่สุดคือพระกายของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เริ่มรู้จักพระพุทธเจ้าไม่ใช่เพราะมองเห็นวัตถุต่างๆ แต่ว่าเพราะเข้าใจแต่ละคำซึ่งต้องไตร่ตรองให้เข้าใจไม่ใช่ให้ไม่รู้เรื่องแล้วก็พูดไป แต่ว่าให้เห็นความลึกซึ้งอย่างยิ่ง พระองค์ทรงแสดงพระธรรม ๔๕ พรรษาและแต่ละคำลึกซึ้งอย่างยิ่งสอดคล้องกันทั้งหมดเปลี่ยนความจริงไม่ได้เลย

กราบเท้าบูชาคุณ ท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ที่เคารพยิ่ง

อ่านหัวข้ออื่นๆ คลิกที่นี่ ... เก็บไว้ในหทัย