ถ้าเข้าใจว่าทุกอย่างเป็นธรรมะ เราอยู่ที่ไหน

ทุกอย่างที่มีจริงเป็นธรรมะ แต่ถ้าไม่เข้าใจทีละหนึ่งให้ละเอียด/รอบรู้ ก็สับสน ต้องสนทนาธรรม ค่อยๆ ไตร่ตรอง เพื่อให้เข้าใจขึ้น

ไม่ว่าจะภาษาไหนก็ตาม ... ธรรมะไม่เปลี่ยน

ทรงตรัสรู้สิ่งที่ปรากฏเดี๋ยวนี้ ทางตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ แค่นี้เองไม่ว่าโลกไหน รู้หรือยัง ความเข้าใจแค่ไหน ต้องตรงว่ารู้ขั้นไหน ขั้นฟังเข้าใจ/ปริยัติ ต้องไม่คิดเอง ธรรมทั้งหลายเป็นอนัตตา ไม่ว่ากำลังมีอะไรปรากฏ สิ่งนั้นมีปัจจัยเกิดขึ้น ดับ แล้วไม่กลับมาอีก ฟังไว้ๆ ค่อยๆ เข้าใจขึ้น ยังอีกไกลมากกว่าจะค่อยๆ รู้ว่าเป็นเพียงสิ่งที่เกิดดับ

ขณะฟังธรรมแล้วเข้าใจ เป็นปัญญา ไม่ใช่เรา

บังคับให้สติเกิดไม่ได้ การฟังธรรมเป็นปัจจัยให้สติเกิด ขณะที่ฟังเข้าใจ มีสติเกิดร่วมด้วย

ถ้าเข้าใจว่าทุกอย่างเป็นธรรมะ เราอยู่ที่ไหน ขณะเห็นเกิดขึ้น เห็นเป็นธรรมะ เห็นเกิดแล้วดับ แล้วเราอยู่ไหน สติเกิดไหม ดับไหม เป็นเราหรือเปล่า เพราะฉะนั้นสติเป็นธรรมะ คิดก็มี ทุกข์ก็มี สุขก็มี ... ทั้งหมดเป็นธรรมะแต่ละหนึ่ง สิ่งใดสิ่งหนึ่งมีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา สิ่งนั้นมีความดับไปเป็นธรรมดา ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา

🍁มีพระธรรมเป็นที่พึ่ง เมื่อฟังธรรมแล้วเข้าใจจึงมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง

สนทนาธรรมที่เชียงใหม่ ๒๑ ก.ค. ๕๘
www.dhammahome.com