นั่งสมาธิ

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

หลักฐานอ้างอิงในประเด็นคำถาม มีมาก อย่างเช่น [เล่มที่ 14] พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค เล่ม ๒ ภาค ๒ - หน้าที่ ๒๐๙ - ๒๕๗ (มหาสติปัฏฐานสูตร)

ควรที่จะได้ทราบว่าพระภิกษุ เป็นบรรพชิต ไม่ใช่คฤหัสถ์ ในช่วงแรกๆ นั้น ที่อยู่ของพระภิกษุก็คือป่า ถ้ำ เป็นต้น แต่สมัยต่อมาก็มีผู้มีศรัทธาสร้างที่อยู่ถวาย ซึ่งจะเห็นได้ว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้ทรงบังคับให้ใครทำอะไร ไม่ได้ทรงให้พระภิกษุทุกรูปต้องไปป่า ต้องไปที่โคนไม้ เป็นต้น แต่ทรงแสดงตามอัธยาศัยของแต่ละบุคคล เพราะเหตุว่าไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่ใด จะเป็นเขตป่าหรือเขตบ้าน และไม่ว่าจะทำอะไร อยู่ในอิริยาบถไหน ก็มีธรรม มีสิ่งที่มีจริงเกิดขึ้นเป็นไป ที่สามารถศึกษาและเข้าใจถูกเห็นถูก ระลึกรู้ตรงตามความเป็นจริงได้ ซึ่งเป็นชีวิตปกติ ไม่ใช่การไปทำอะไรที่ผิดปกติ ณ ที่หนึ่งที่ใด ไม่ว่าจะเป็นนั่งสมาธิ หรือ เดิน ตามๆ กัน เป็นต้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง จึงสำคัญที่การมีโอกาสได้ฟังได้ศึกษาพระธรรมด้วยความเคารพละเอียดรอบคอบ ครับ

... ยินดีในกุศลของคุณ Kuat639 และทุกๆ ท่านด้วยครับ ...