สนทนาธรรมที่บ้านลาดพร้าว บ่าย 7/2/66

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

บอกว่าเป็นธรรมะ ก็ต้องเป็นธรรมะแน่นอน เป็นอื่นไม่ได้

โอปนยิโก น้อมเข้ามาในตน ความจริงที่พูดทั้งหมดอยู่ตรงนี้ จึงจะเจอธรรมะ

เป็นตัวเองแน่ๆ เพราะอย่างรู้ไม่พอที่จะละความเป็นตัวตน

ความเข้าใจของเราต้องตรงจริงๆ ว่าเข้าใจในความลึกซึ้งเดี๋ยวนี้ ไม่มีใครแต่ก็มีคนเยอะ แสดงว่าความรู้ต้องตามลำดับขั้น แต่ต้องมั่นคงว่า ที่คิดว่าเป็นสิ่งใดไม่ใช่ความเป็นจริงของสิ่งนั้น ความจริงของสิ่งนั้นก็คือเป็นสิ่งที่สามารถกระทบตาปรากฏอย่างหนึ่งกระทบหู กระทบจมูก กระทบลิ้นกระทบกายและคิดนึกทั้งวัน กี่ภพกี่ชาติไม่ไปไหนอยู่แถวนี้ แถวตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ

ฟังแล้วไตร่ตรองว่าเข้าใจได้แค่ไหนตามความเป็นจริง เวลานี้เข้าใจขั้นฟังเพราะฉะนั้นจึงมีปัญญาตามลำดับขั้น ... ถ้าปัญญาขั้นนี้ไม่มี ก็เป็นตัวเราไปตลอด ไม่รู้จักความจริง

เพราะฉะนั้นเมื่อมีโอกาสได้ยินได้ฟังคำที่กล่าวถึงสิ่งที่มี ก็พิจารณาไตร่ตรองว่าถูกไหม จริงไหม ถ้าจริงก็ต้องจริง ยังไม่รู้ก็ยังไม่รู้ แต่ถ้าฟังบ่อยๆ จะรู้ไหม ... ก็เป็นเรื่องปกติ