ความเห็นผิดยึดถือว่าเป็นเรา
ท่านอาจารย์: กิเลสตั้งเยอะ แล้วจะให้หมดทีเดียวทันทีได้หรือ?
อ.อรรณพ: ไม่ได้ครับ เพราะฉะนั้น ความไม่รู้ที่โสดาปัตติมรรคดับได้อย่างไรครับ
ท่านอาจารย์: โสตาปัตติมรรคดับความไม่รู้ที่เกิดกับความเห็นผิด ยึดถือว่าเป็นเราเป็นตัวตนเป็นสิ่งนั้นสิ่งนี้
อ.อรรณพ: ครับ และความลังเลสงสัย และกิเลสในฐานเดียวกันก็ถูกดับด้วย แต่ความไม่รู้เป็นธาตุใหญ่นะครับท่านจึงกล่าวว่าเป็นห้วงน้ำ ห้วงน้ำก็หลายห้วง กราบท่านอาจารย์ครับว่า เป็นประโยชน์อย่างยิ่งในเรื่องของเบื้องต้นความสงสัย
เพราะฉะนั้น ความสงสัยก็มีอยู่ในขณะนี้ตราบใดที่ยังไม่ได้เป็นวิปัสสนาญาณชั่วขณะที่เกิดขึ้น แล้วก็ที่ชัดเจนตราบใดที่ยังไม่เป็นพระโสดาบัน ก็มีความสงสัย แม้สงสัยเรื่องความสงสัยก็มีความสงสัย
ท่านอาจารย์: เพราะฉะนั้น ก็ต้องเข้าใจความจริงที่ลึกซึ้ง รู้ทั้งรู้ระดับไหน!! ก็ยังเป็นอย่างนั้นตามกำลังของการสะสม
อ.อรรณพ: เป็นจริงเช่นนั้นครับ แม้ว่าจะไม่ได้สงสังหยาบๆ ว่า พ่อแม่ไม่มี พระพุทธพระธรรมพระสงฆ์มีไหม เจ้าชายสิทธัตถะมีไหม อะไรนี่ไม่สงสัยเพราะว่าก็เข้าใจขึ้น แต่ความสงสัยที่ละเอียดๆ อย่างนี้ ท่านอาจารย์จะอนุเคราะห์ความสงสัยที่ละเอียดๆ ที่ผู้อบรมเจริญปัญญาที่ยังไม่ถึงความเป็นพระโสดาบันไม่เห็นครับ แต่พระโสดาบันดับความสงสัยที่ละเอียดเหล่านี้
ท่านอาจารย์: น่าสงสัยไหมว่า สิ่งที่ปรากฏทางตา จะเป็นอะไรไม่ได้ อัตตาไม่ได้เลยสักอย่าง ในเมื่อกำลังเห็นเป็นรูปร่างสัณฐานคนโน้นคนนี้ เป็นคนนั้นคนนี้อย่างมั่นคง เป็นดวงอาทิตย์เป็นดวงจันทร์อย่างนี้มั่นคง และความจริงเป็นอะไร? ถ้ายังไม่ประจักษ์แจ้งความจริง จะหมดความสงสัยไหม?
อ.อรรณพ: ถ้ายังไม่ประจักษ์แจ้งความจริง ก็ยังไม่หมดความสงสัยครับ
ท่านอาจารย์: แต่เมื่อประจักษ์แจ้งความจริงแล้ว สงสัยไหม ในเมื่อประจักษ์ความจริงว่า ไม่มีอะไรเลยนอกจากสิ่งที่กระทบตาปรากฏสั้นแสนสั้นแค่ไหน
อ.อรรณพ: ครับ จนกว่าจะข้ามความสงสัยได้เด็ดขาดจริงๆ กราบเท้าขอบพระคุณท่านอาจารย์อย่างสูงยิ่งครับ
ขอเชิญอ่านได้ที่ ...
ธรรมสําหรับละวิจิกิจฉา [ทีฆนิกาย มหาวรรค]
ขอเชิญฟังได้ที่ ..
ปัญญาประจักษ์ความจริงของสภาพธรรม
กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ ด้วยความเคารพยิ่งค่ะ
กราบยินดีในกุศลจิตของ อ.อรรณพ ด้วยความเคารพอย่างยิ่งค่ะ
