ภิกษุในธรรมวินัย… เทปบันทึกรายการบ้านธัมมะ (17/6/58)

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

กามคุณ หมายถึง เครื่องผูกที่น่ายินดีพอใจ คือ รูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ คือ สิ่งที่กระทบสัมผัสทางกาย

พระภิกษุสามารถมีทรัพย์สินเงินทองเก็บไว้เพื่อตนเองได้หรือไม่? จุดประสงค์ของการบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนาเพื่ออะไร และบวชแล้วเพื่อจับจ่ายใช้สอยเงินทองเหมือนคฤหัสถ์หรือไม่??

ภิกษุ หมายถึง ผู้ที่เห็นภายในวัฏฏะ ... เห็นโทษเห็นภัยของการเกิดและ เห็นโทษเห็นภัยของกิเลสทั้งหลาย ไม่ว่าจะอยู่ในเพศใดก็ตามถ้ามีความเข้าใจอย่างนี้ก็ได้ชื่อว่าเป็นภิกษุ ... สูงสุดคือเป็นผู้ดับกิเลสทั้งหลายมีโลภะ โทสะ โมหะ เป็นต้น ได้

ภิกษุในธรรมวินัย หมายถึง ผู้ที่มีอัธยาศัยในการที่จะขัดเกลากิเลสยิ่งขึ้นมากกว่าดำรงอยู่ในเพศคฤหัสถ์เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่สละอาคารบ้านเรือนมุ่งสู่เพศที่สูงยิ่งคือเพศบรรพชิต ผู้เป็นภิกษุในธรรมวินัยจริงๆ ต้องเป็นผู้ศึกษาพระธรรมและพระวินัย เพื่อที่จะได้รู้ว่าสิ่งใดเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะควรและสิ่งใดเป็นสิ่งที่ถูกต้องเหมาะควร เพื่อประโยชน์ในการสำรวมระวังไม่ล่วงละเมิดในสิ่งที่ผิดและน้อมประพฤติปฏิบัติในสิ่งที่ถูกต้องตามควรแก่เพศบรรพชิต นี่คือความหมายของภิกษุที่แท้จริงในพระพุทธศาสนาคือในพระธรรมคำสอนที่พระพุทธเจ้าทรง

มีภิกษุนอกพระธรรมวินัยด้วย คือ ผู้ที่ไม่ละอาย ไม่มีความเคารพยำเกรงในพระรัตนตรัย เที่ยวย่ำยีสิกขาบทน้อยใหญ่ ก็คือล่วงละเมิดสิกขาบทต่างๆ ทั้งๆ ที่รู้ แสดงถึงความไม่ใช่ภิกษุจริงๆ ในพระธรรมวินัยและผู้ที่ล่วงพระวินัยก็จะมีโทษ คือ ตกนรกมีมากมายในสมัยพุทธกาลที่พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงไว้

ความเป็นบรรพชิต ความเป็นสมณะ ถ้าหากว่ารักษาไม่ดีก็จะมีแต่ฉุดคร่าไปสู่อบายภูมิเท่านั้น

เงินทองทรัพย์สินไม่ควรกับเพศบรรพชิต

ภิกษุรับเงินและทองไม่ได้เลย ถ้ารับมาก็ต้องอาบัตินิสสัคคิยปาจิตตีย์ ถ้ารับมาไปใช้สอยก็ต้องอาบัติทุกๆ ครั้งที่ใช้สอยด้วยเงินและทองนั้น และสิ่งของที่หามาได้ด้วยเงินและทองนั้นก็ไม่สมควรแก่ภิกษุรูปนั้นและไม่สมควรกับภิกษุทุกรูปด้วย

พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้พระภิกษุยินดีในปัจจัยสี่ ถ้าคฤหัสถ์มีเงินและทองและปรารถนาจะถวายปัจจัยสี่ จะถวายเงินและทองโดยตรงแก่พระภิกษุไม่ได้ ภิกษุรู้ต้องปฏิเสธ ... รับเงินและทองไม่ได้ แม้เพียงเล็กน้อยก็ต้องอาบัติ

ถ้าไม่มีความรู้ความเข้าใจในการที่จะอบรมปัญญาในเพศบรรพชิต แล้วจะบวชทำไม?!

ถ้าไม่มีความรู้ความเข้าใจในธรรมวินัยที่พระพุทธเจ้าทรงแสดง ความประพฤติเป็นไปก็ตามความคิดของบุคคลนั้นๆ ซึ่งไม่ถูกต้องตามธรรมวินัยที่ทรงแสดงเป็นไปเพื่อการละ เพื่อการสละ เพื่อการขัดเกลากิเลส

พระธรรมคำสอนเป็นคำจริงที่จริงทุกกาลสมัย ไม่มีใครที่จะไปเปลี่ยนแปลงพระธรรมวินัยได้

พระพุทธเจ้าตรัสว่า เงินทองควรแก่ผู้ใด กามคุณห้าก็ควรแก่ผู้นั้น

พระภิกษุไม่สามารถมีทรัพย์สินเงินทองเก็บไว้เพื่อตนเองได้ และไม่สามารถจับจ่ายใช้สอยเงินทองเหมือนคฤหัสถ์ทั่วไป

กราบเท้าบูชาคุณท่านอาจารย์ด้วยความเคารพยิ่ง

ยินดีในความดีของทุกท่านค่ะ