การร้องไห้เป็นกุศลหรืออกุศล

ในพระอภิธรรมมัตถสังคหะ ปริจเฉทที่ ๖ แสดงว่า จิตที่เป็นปัจจัยให้เกิดจิตตชรูป ร้องไห้ คือ โทสมูลจิต ๒ ดวง ดังนั้นจิตขณะที่ร้องไห้เป็นกุศล วิบาก กิริยา ไม่ได้ เป็นโลภะ โมหะ ก็ไม่ได้ เป็นได้เพียงโทสะเท่านั้น

การร้องไห้ เป็นอกุศลจิต แต่ขณะที่เราทำกุศลแล้วเกิดปิติน้ำตาไหล เป็นกุศลที่เกิดจากจิตที่ดีงาม เช่น ฟังธรรมแล้วเข้าใจปัญญาเกิดซาบซึ้งในพระพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ น้ำตาก็ไหล หรือไปอินเดีย เห็นสังเวชนียสถาน ๔ แห่ง เกิดโสมนัสจนน้ำตาไหลเป็นกุศลก็ได้ หรือเป็นอกุศลก็ได้ แล้วแต่ขณะจิต เพราะจิตสลับเกิดดับเร็วมากค่ะ

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

ขณะที่น้ำตาไหล เป็นกุศลหรืออกุศลก็ได้แต่ขณะที่ร้องไห้เป็นอกุศลเท่านั้นครับ

เชิญคลิกอ่าน ... ปีติ [คัมภีร์วิสุทธิมรรค]

ขออุทิศกุศลให้สรรพสัตว์

ขออนุโมทนาค่ะ

ขออนุโมทนาครับ

ยินดีในกุศลจิตค่ะ