สนิทัสสนติกสรณทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๖ - หน้า 1103

สนิทัสสนติกสรณทุกะ

(๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ)

สรณบทปฏิจจวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

    [๙๕๙] ๑. สรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัย สรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ.

๒. อารัมมณปัจจัย

    [๙๖๐] ๒. อรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัย อรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ.

การนับจำนวนวาระในอนุโลม

    [๙๖๑] ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย ๒๑ วาระ.

    สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ.

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน เล่ม ๗ ภาค ๖ - หน้า 1104

อรณบทปัญหาวาระ

อนุโลมนัย

๑. เหตุปัจจัย

    [๙๖๒] ๑. อรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็น ปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุ ปัจจัย ฯลฯ

การนับจำนวนวาระในอนุโลม

    [๙๖๓] ในเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒๕ วาระ.

    แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น.

    สนิทัสสนติกสรณทุกะ จบ

    อนุโลมติกทุกปัฏฐาน จบ