นกที่ถ่ายอุจจาระรดหลังคาสถานที่สำคัญ
 
เอกพันธ์
วันที่  24 มิ.ย. 2550
หมายเลข  4091
อ่าน  1,468

ในเวลาไปสถานที่สำคัญต่างๆ มักจะเห็นว่ามีนกจำนวนมากมาถ่ายรดหลังคาของสถาน

ที่สำคัญ   ซึ่งข้างในบรรจุของที่เป็นที่เคารพกราบไหว้ของชาวพุทธ  มีพระพุทธรูปเป็น

ต้น   นกเหล่านั้นไม่รู้อะไรว่าควรหรือไม่ควร   จึงอยากทราบว่ามันบาปหรือไม่    เพราะ

ศาสนาพุทธเปรียบคนทำบาปเหมือนจับไฟ คนที่รู้ไปจับ(ไปทำบาป) ก็ไม่ค่อยเจ็บ (ไม่

บาปมาก)  แต่คนที่ไม่รู้ไปจับเต็มๆ เลยในกรณีของนกเป็นอย่างไรครับ
 


Tag  บาปหรืออกุศล เจตนาเป็นกรรม
  ความคิดเห็นที่ 1  
 
study
วันที่ 25 มิ.ย. 2550


    ตามหลักพระธรรมคำสอนของ  พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า   ทรงแสดงเจตนาว่า
เป็นกรรม   คือเป็นบาปหรือบุญอยู่ที่เจตนา   ถ้ามีเจตนา   จะเป็นนกหรือสัตว์ประเภท

ใดก็ตาม   กระทำความเสียหาย  ทำลาย  ทำความสกปรกในสถานที่ควรบูชา  การกระ

ทำนั้น   เป็นบาปหรืออกุศล   แต่ถ้ามีเจตนาบูชาเคารพสักการะ   หรือทำความสะอาด

ในสถานที่ดังกล่าว   ย่อมประสบบุญเป็นอันมาก  

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
แวะเข้ามา
วันที่ 25 มิ.ย. 2550

โดยปรมัตถธรรมแล้ว   สัตว์   บุคคล   ตัวตนไม่มี   มีแต่สภาพธรรม   สภาพธรรมใดที่เป็นกุศลเกิดกับใคร   ที่ไหน (ภูมิใด) ก็เป็นกุศล  ย่อมให้ผลคือวิบากที่เป็นสุข   ส่วน

สภาพธรรมใดที่เป็นอกุศล   ก็คือนัยตรงกันข้าม    สัตว์ทั้งหลายมีอัธยาศัยที่สะสมมา

ต่างกัน     จึงมีพฤติกรรมต่างกัน   อย่าว่าแต่นกซึ่งเป็นสัตว์เดรัจฉานเลยค่ะ   แม้แต่

มนุษย์บางคนก็ยังขาดความเคารพยำเกรงในพระศาสนา     กระทำในสิ่งที่ทำให้พระ-

ศาสนามัวหมอง   ยิ่งกว่านกที่ถ่ายบนหลังคาวัดเสียอีก

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
wannee.s
wannee.s
วันที่ 25 มิ.ย. 2550

สัตว์ที่ตายแล้วไปเกิดเป็นมนุษย์มีเป็นส่วนน้อย      สัตว์ที่ตายจากสัตว์ไปเกิดในอบาย ทุคติ วินิบาต นรก  มากกว่าโดยแท้ สงสารนกจังเลย  ทำบาปเพราะความไม่รู้   โอกาส

จะกลับมาเกิดเป็นมนุษย์และได้พบพระพุำทธศาสนาแสนยาก   พวกเรามีโอกาสเกิดเป็น

มนุษย์  และได้พบพระพุทธศาสนาแล้ว   ก็อย่่าประมาทกับการฟังธรรม  และเจริญกุศล

ทุกอย่าง

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 25 มิ.ย. 2550

 
ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

การที่เราเดินเหยียบมด  โดยไม่รู้ว่ามีมด  ขณะนั้นเรามีเจตนาฆ่าหรือเปล่า ไม่มี จึงไม่เป็นอกุศลกรรม   ดังนั้น บาปไม่บาป อยู่ที่เจตนาเป็นสำคัญ    ขณะที่เรา

โยนของจากหน้าต่างลงไป  ถูกหัวคนข้างล่างตาย (ไม่รู้ว่ามีคนข้างล่าง)  บาป

หรือเปล่า   มีเจตนาฆ่าหรือเปล่า ไม่มีครับ   จึงไม่เป็นอกุศลกรรม ควรพิจารณา

ละเอียด คนบ้า ฆ่าคนตาย ทำด้วยความไม่รู้   แต่มีเจตนาฆ่าหรือเปล่า   ตอนที่

ฆ่า มีเจตนาฆ่าครับ  เป็นอกุศลกรรม  ดังนั้น บาปไม่บาปอยู่ที่เจตนาเป็นสำคัญ ในทำนองเดียวกัน นก อุจจาระลงมา ถูกมดตาย  นกบาปหรือเปล่า  มีเจตนาฆ่า

หรือเปล่า  ไม่มีครับจึงไม่เป็นบาปอกุศลกรรม   มีคนเดินไป ข้างใต้พื้นดิน  เป็น

ปูชนียสถานในทางพระพุทธศาสนา คนนั้นมีเจตนาลบหลู่  เพราะคนนั้นเป็นคน

ละศาสนา   บาปไหม   บาป  เพราะมีเจตนาลบหลู่  อีกคนเดินไปและก็รู้เช่นกัน  แต่เดินด้วยความนอบน้อมเพราะรู้สถานที่ตรงนั้นเป็นที่เคารพบูชา บาปไหม ไม่

บาป เพราะไม่มีเจตนาลบหลู่   ดังนั้น  บาปไม่บาปอยู่ที่เจตนาเป็นสำคัญ   ว่ามี

เจตนาที่เป็นไปในอกุศลหรือไม่    เราเดินไปที่แห่งหนึ่ง   เราไม่รู้ว่าเป็นสถานที่

สำคัญทางพระพุทธศาสนา (โบราณสถาน) แต่เท้าเราเปื้อนทำให้พื้น (โบราณ-

สถาน)นั้นเปื้อน ขณะนั้นมีเจตนาที่ลบหลู่ หรือเปล่า ไม่มีครับ    ดังนั้น

จึง.....................   ขอแสดงข้อความในพระไตรปิฎกว่า บาปไม่บาปอยู่ที่

เจตนาเป็นสำคัญ ลองอ่านดูนะ

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 25 มิ.ย. 2550

     เรื่อง บาปไม่บาปอยู่ที่เจตนาเป็นสำคัญ 

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๑ - หน้าที่ 103

  [พระโมคคลีบุตรติสสเถระอ้างพระพุทธพจน์เล่าอดีตนิทาน]

 ลำดับนั้น พระเถระ    (ถวายวิสัชนา) ให้พระราชาทรงเข้าพระทัย

เนื้อความนี้ด้วยพระสูตรนี้ว่า     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   ! เรากล่าวเจตนาว่าเป็น

กรรม    บุคคลคิดแล้ว      จึงกระทำกรรมด้วยกาย   วาจา   ใจ๑   ดังนี้. เพื่อแสดง

เนื้อความนั้นนั่นแล   พระเถระจึงนำติดติรชาดกมา   (เป็นอุทาหรณ์)    ดังต่อ

ไปนี้.(อ่านต่อข้างล่างครับ)

 
  ความคิดเห็นที่ 6  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 25 มิ.ย. 2550

       ขอถวายพระพร     มหาบพิตร   !   ในอดีตกาล   นกกระทาชื่อ    ทีปกะ

เรียนถามพระดาบสว่า
 
                           ข้าแต่ท่านผู้เจริญ  !        นกเป็นอันมาก  

                เข้าใจว่า        ญาติของพวกเราถูกจับอยู่แล้ว จึงพา

                กันมา นายพรานอาศัยข้าพเจ้า(นกต่อ)ย่อมถูกต้อง

                กรรม             เมื่อนายพรานอาศัยข้าพเจ้าทำบาป

                นั้น       ใจข้าพเจ้า      ย่อมสงสัย ว่า      (บาปนั้น

              จะมีแก่ข้าพเจ้า หรือหนอ ?).

        พระดาบส   ตอบว่า     ก็ท่านมีความคิด (อย่างนี้)     หรือว่า ขอนก

ทั้งหลายเหล่านี้มา  เพราะเสียง และเพราะเห็นรูปของเราแล้วจงถูกแร้ว หรือ

จงถูกฆ่า

        นกกระทา   เรียนว่า ไม่มี  ท่านผู้เจริญ(อ่านต่อนะ)

 
  ความคิดเห็นที่ 7  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 25 มิ.ย. 2550

     ลำดับนั้น  ดาบสจึงให้นกกระทานั้นเข้าใจยินยอมว่า    ถ้าท่านไม่มีความ

คิดไซร้ บาปก็ไม่มี แท้จริง กรรมย่อมถูกต้องบุคคลผู้คิดอยู่เท่านั้น หาถูกต้อง

บุคคลผู้ไม่คิดไม่

    ถ้าใจของท่าน  ไม่ประทุษร้าย (ใน

การทำความชั่ว)   ไซร้   กรรมที่นายพราน

อาศัยท่านกระทำ  ก็ไม่ถูกต้องท่าน  บาปก็

ไม่ติดเปื้อนท่าน    ผู้มีความขวนขวายน้อย

ผู้เจริญ  (คือบริสุทธิ์).


 
สรุป  คือ บาป ไม่บาป  อยู่ที่มีเจตนาเป็นไปในอกุศลที่ จะเบียดเบียนหรือฆ่าหรือลบหลู่หรือไม่ครับ
   ขออุทิศกุศลให้สรรพสัตว์

 
  ความคิดเห็นที่ 8  
 
เอกพันธ์
วันที่ 8 ก.ค. 2550

   
พระเจ้าพิมพิสารถูกพระเจ้าอชาตศัตรู    พระราชโอรสของพระองค์เอง   กระทำปิตุฆาตด้วยการ ทรมานต่างๆ โดยเฉพาะที่ให้ผ่าพระบาท   ทาด้วยน้ำมันผสมเกลือแล้ว

รมด้วยถ่านตะเคียน  จน สวรรคต   ก็ด้วยเหตุเพราะในอดีตชาติ    พระราชาได้เคยสวม

ฉลองพระบาท  คือ    สวมรองเท้า เข้าไปในลานพระเจดีย์ อันเป็นที่สักการบูชาของหมู่

ชนทั้งหลาย นี้ประการ ๑  และอาจารย์   แต่ปางก่อนยังได้แสดงอีกว่า   พระองค์ได้เคย

เหยียบย่ำบนเสื่อลำแพนที่เขาปูไว้เพื่อให้เป็นที่   นั่งของพระภิกษุสงฆ์  ด้วยพระบาทที่

ยังมิได้ชำระล้างให้สะอาดเสียก่อน   อีกประการ ๑    จึง ส่งผลให้พระองค์รับความทุกข์

ทรมานในชาตินั้น  นี้เป็นผลจากกรรมเก่าที่พระเจ้าพิมพิสาร  ได้เคยทรงกระทำเป็นการ

ล่วงเกินพระเจดีย์ และเสื่อลำแพนอันเขาจัดให้เป็นที่นั่งของพระภิกษุสงฆ์ แต่ชาติปาง

ก่อน

 
  ความคิดเห็นที่ 9  
 
เอกพันธ์
วันที่ 8 ก.ค. 2550
ขออนุโมทนาครับ
 
  ความคิดเห็นที่ 10  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 8 ก.ค. 2550

                                     ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

      ดังนั้นจึงควรพิจารณาให้ละเอียดว่า   ขณะนั้นมีเจตนาอย่างไร  แม้การสวมรองเท้าเข้า ไปในลานพระเจดีย์  ธรรมต้องสอดคล้อง ทั้ง 3 ปิฎก รวมทั้ง อภิธรรมด้วย โดยนัย

อภิธรรม    กรรม ก็คือ   เจตนาเจตสิก เจตนาเจตสิก เกิดกับจิตทุกดวง   ดังนั้นเกิดกับ

อกุศล และกุศลก็ได้  ขณะที่เราไปไหว้สังเวชนียสถานที่อินเดีย หรือเข้าไปในพระเชต

วันเพื่อไปสักการะ   จิตขณะนั้นมีเจตนาเจตสิกไหม  มี    แต่เป็นเจตนาที่เป็นกุศลหรือ

อกุศล เป็นเจตนาที่ไปนมัสการแม้เท้าจะเปื้อน  แต่เจตนาไปนมัสการ เป็นกุศล เจตนา

เจตสิกที่เกิดร่วมกับกุศลก็ย่อมเป็นชาติกุศลด้วย   เมื่อเป็นกุศลแล้วจะให้ผลเป็นอกุศล

วิบากไม่ได้เลยครับ   เป็นอฐานะไม่ใช่ฐานะที่จะมีได้   ดังนั้น เจตนาของท่าน(พระเจ้า

พิมพิสาร)ในการเหยียบเสื่อ หรือลานพระเจดีย์นั้นย่อมเป็นเจตนาที่เป็นอกุศล เช่น ไม่

เคารพ เป็นต้น เพราะอกุศลย่อมให้ผลเป็นอกุศลวิบาก(คือ ถูกกรีดพระบาท)  เจตนาที่

ไม่เป็นอกุศล คือ  เป็นกุศลจะให้ผลเป็นอกุศลวิบากไม่ได้เลย   เป็นอฐานะ ซึ่งในเรื่อง

ของพระเจ้าพิมพิสารไม่ได้แสดงถึงเจตนาอย่างไร  แต่ถ้าเรามั่นคงในเรื่องของกรรม ก็

ย่อมรู้ว่า กรรมอยู่ที่เจตนา  เจตนาที่เป็นกุศลจะไม่ให้ผลเป็นอกุศลวิบาก  เจตนาที่เป็น

อกุศลจึงให้ผลเป็นอกุศลวิบาก ดังนั้นในเรื่องของพระเจ้าพิมพิสารจึงละด้วย ความเข้า

ใจว่า เจตนาที่ไม่เคารพและเป็นอกุศลจึงให้ผลเป็นอกุศลวิบากครับ ดังจะขอแสดงข้อ

ความเรื่อง การเหยียบเสื่อโดยเจตนาที่เป็นอกุศลไม่เคารพ แล้วให้ผลเป็นอกุศลวิบาก

ครับ   จะทำให้ชัดเจนขึ้นครับว่า  บาปไม่บาปอยู่ที่เจตนาเป็นกุศลหรือ อกุศลครับ ลอง

อ่านดูนะ               

 
  ความคิดเห็นที่ 11  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 8 ก.ค. 2550
 
  ความคิดเห็นที่ 12  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 8 ก.ค. 2550

   ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย

เรื่อง  กรรมนิยาม

พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย มหาวรรค เล่ม ๒ ภาค ๑ - หน้าที่ 100

    ข้อความบางตอนจาก มหาปทานสูตร

ชื่อว่านิยามนี้มี ๕ อย่าง คือ กรรมนิยาม   อุตุนิยาม  พีชนิยาม  จิตต-

นิยาม  ธรรมนิยาม.  ในนิยามทั้ง ๕ นั้น    การให้ผลแห่งกุศลที่น่าปรารถนา

การให้ผลแห่งอกุศลที่ไม่น่าปรารถนา  นี้ชื่อกรรมนิยาม. 

 
  ความคิดเห็นที่ 13  
 
แล้วเจอกัน
วันที่ 8 ก.ค. 2550

   

เชิญคลิกอ่านได้ที่...

ฐานะและอฐานะ [พหุธาตุกสูตร]

 
  ความคิดเห็นที่ 14  
 
จิต89หรือ121
วันที่ 24 ส.ค. 2550

ขออนุโมทนา คุณ  " แล้วเจอกัน " ที่นำหลักฐานจากหลายแห่ง มาประกอบ ครับ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ