๗. พหุการสูตร ว่าด้วยธรรมมีอุปการะมากแก่มนุษย์

พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย จตุกนิบาต เล่ม ๒ - หน้า 614

๗. พหุการสูตร

ว่าด้วยธรรมมีอุปการะมากแก่มนุษย์

    [๒๔๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ เป็นธรรมมีอุปการะมากแก่มนุษย์ ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน คือ

    สปฺปุริสสํเสโว คบสัตบุรุษ

    สทฺธมฺมสฺสวนํ ฟังพระสัทธรรม

    โยนิโสมนสิกาโร ทำในใจโดยแยบคาย

    ธมฺมานุธมฺมปฏิปตฺติ ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม

    นี้แล ธรรม ๔ ประการ เป็นธรรมมีอุปการะมากแก่มนุษย์.

    จบพหุการสูตรที่ ๗