อย่างไรจึงถือว่าสันโดษ?
สันโดษ คือการพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ใช่หรือไม่ เช่น เพื่อนๆ ขับรถป้ายแดงกันหมด แต่เราขับรถมือสอง เพราะเราไม่มีเงินพอที่จะซื้อรถป้ายแดง เราพอใจที่จะใช้รถมือสองตามฐานะของตน แบบนี้ถือว่าสันโดษหรือไม่
สันโดษคือการยินดีในสิ่งของของตนที่มีอยู่ ตามมีตามได้ ไม่โลภมาก จนเป็นเหตุให้กระทำทุจริต ข้อความในอรรถกถาส่วนมาก ท่านอธิบายตัวอย่างของพระภิกษุที่สันโดษในปัจจัยสี่ตามมีตามได้ ตามกำลัง และตามสมควร ขอเชิญอ่านรายละเอียดเรื่องสันโดษโดยตรงจากอรรถกถา
สันโดษ ยินดีในของที่ตนมีอยู่ ซึ่งหมายถึง มีอะไรก็ยินดีอย่างนั้น ไม่ปรารถนาสิ่งอื่นอันเป็นความมักมาก อย่างที่คุณยกตัวอย่าง เรื่องรถ ก็ถูกต้องแล้วคือ สันโดษในของที่ตนมีอยู่ ไม่ปรารถนามากกว่านั้นครับ เชิญอ่านข้อความในพระไตรปิฎกที่อธิบาย การยินดีของที่มีอยู่ ซึ่งเป็นความสันโดษ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ เล่ม ๑ ภาค ๑ - หน้าที่ 342
ข้อความบางตอนจาก อรรถกถา เมตตสูตร
ของใด ได้มาแล้วมีอยู่แก่คน ของนั้นชื่อว่า มีอยู่. ภิกษุยินดีด้วยของมีอยู่นั้นนั่นแล ไม่ปรารถนาของนอกจากนั้น ละความเป็นผู้ปรารถนาเกิน
จงพอใจในสิ่งที่ตนมี และไม่ยินดีของคนอื่น แต่ จงยินดีที่เห็นคนอื่นมี
