ทานบารมี - การให้ของพระโพธิสัตว์ ตอนที่ 9-13 [สนทนาธรรมกับชาวต่างชาติ]
 
wittawat
วันที่  29 พ.ค. 2562
หมายเลข  30895
อ่าน  121

ข้อความถัดไปในคัมภีร์อรรถกถา (ขุททกนิกาย จริยปิฎก หน้า 624)

  "อนึ่ง มหาบุรุษเมื่อให้อย่างนี้ไม่ให้เพื่อนแสวงหาผิด ไม่ให้เพื่อเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ให้เพราะกลัว เพราะละอาย เพราะเคืองทักขิไณยบุคคล. เมื่อมีของประณีตไม่ให้ของเศร้าหมอง. ไม่ให้ด้วยการยกตน ด้วยการข่มผู้อื่น ด้วยหวังผล ด้วยเกลียดยาจก(หมายถึง บางคนรังเกียจผู้ขอ ก็ให้ของไป) ด้วยไม่เคารพ. ที่แท้ให้ด้วยความเคารพ. ให้ด้วยมือของตน. ให้ตามกาล (ด้วยเวลาที่เหมาะสม). ทําความเคารพแล้วให้. ให้ด้วยไม่แบ่งออก (หมายถึง ให้แบบไม่เท่าเทียมกัน). ให้มีใจยินดีใน ๓ กาล (คือ ก่อนให้ ระหว่างให้ และหลังให้แล้ว). ครั้นให้แล้วก็ไม่เดือดร้อนในภายหลัง (นึกเสียใจภายหลัง). ไม่ยกย่องและดูหมิ่นปฏิคาหก (หมายถึง ไม่ประจบเอาใจและดูถูกผู้รับ กรณีที่ผู้นั้นสูงกว่า หรือต่ำกว่าตน ตามลำดับ แต่ปฏิบัติต่อบุคคลนั้นด้วยความเป็นมิตร). เปล่งถ้อยคําน่ารัก รู้คําพูด ผู้เข้าไปขอให้พร้อมทั้งบริวาร (หมายถึง ของที่แวดล้อม ของที่เพิ่มเติม). เพราะเมื่อให้ข้าวเป็นทานย่อมให้พร้อมด้วยผ้าเป็นต้น ด้วยตั้งใจว่า เราจักทําสิ่งนั้นให้เป็นบริวารแล้วให้. อนึ่ง เมื่อให้ผ้าเป็นทานย่อมให้พร้อมกับข้าวเป็นต้น ด้วยตั้งใจว่า เราจักทําผ้านั้นให้บริวารแล้วให้ แม้ในการให้ยานเป็นต้นก็มีนัยนี้เหมือนกัน."

  ทานของพระโพธิสัตว์นั้นนับประมาณมิได้ และท่านก็ยังให้สิ่งอื่นอีกเป็นของเพิ่มเติมรวมกับสิ่งที่ให้ (บริวารของทานนั้น) ในชีวิตประจำวัน เราทั้งหมดควรที่จะสังเกตและตรวจสอบความจริงที่เกิดขึ้นภายในตนตามความเป็นจริง แม้ว่าเราได้ฟังพยัญชนะที่แสดงเกี่ยวกับการให้ของพระโพธิสัตว์ แต่หนทางที่เราจะให้ก็ขึ้นกับการสะสมมาของตน และก็ไม่สามารถที่จะให้ได้เช่นเดียวกับทานของพระโพธิสัตว์

ข้อความนี้แปลจาก...The Perfection of Generosity - The Bodhisatta’s giving I


Tag  ทานบารมี
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ

หัวข้อแนะนำ