อนุพยัญชนะ ในรถสูตร
 
chut.roj
chut.roj
วันที่  27 ม.ค. 2562
หมายเลข  30423
อ่าน  129

 หมายถึงอะไร  ที่ว่า ไมถือนิมิต ไม่ถือ "อนุพยัญชนะ"  



  ความคิดเห็นที่ 1  
 
khampan.a
khampan.a
วันที่ 28 ม.ค. 2562

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

-คำว่า นิมิต หมายถึง   ส่วนหยาบที่เป็นรูปร่าง สัณฐาน  ความหมายที่จิตคิดถึงสภาพธรรม ที่ปรากฏทางตา ทางหู   ทางจมูก   ทางลิ้น   ทางกาย   ทางใจ  เช่น  เห็นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเป็นโต๊ะ เก้าอี้  ได้ยินเสียงผู้หญิงหรือผู้ชาย ได้กลิ่นดอกไม้  ลิ้มรสเป็ดไก่ ถูกต้องสัมผัสสำลี     คิดนึกเรื่องราวต่างๆ  ซึ่งเป็นไปด้วยอกุศลจิต เป็นการยึดนิมิต    แต่ขณะที่รู้รูปร่างสัณฐาน  ความหมายต่าง ๆ ด้วยกุศลจิต ขณะนั้นไม่ใช่เป็นการยึดนิมิต แต่เป็นบัญญัติอารมณ์ของกุศลจิตเท่านั้น

-อนุพยัญชนะ หมายถึง  ส่วนละเอียดของรูปร่างสัณฐานหรือความหมาย ที่จิตคิดถึงจากสภาพธรรมที่ปรากฏทางตา หู จมูก   ลิ้น กาย ใจ เช่น ปาก คอ คิ้ว คาง ริ้วรอยของใบหน้าที่เป็นส่วนละเอียดของร่างกาย หรือส่วนปลีกย่อยของวัตถุสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ทำให้กิเลสเกิดขึ้น ในขณะนั้นเป็นการยึดอนุพยัญชนะ แต่ในขณะที่พิจารณาส่วนละเอียดด้วยกุศลจิต ไม่เป็นการยึดอนุพยัญชนะ เช่น พิจารณาความเหี่ยวย่นของผิวพรรณ และรู้ถึงความไม่เที่ยงของร่างกายซึ่งเป็นรูปธรรม เป็นต้น

ต้องมีความเข้าใจอย่างมั่นคงจริง ๆ ว่า อะไร คือ สิ่งที่มีจริง สิ่งที่มีจริง ๆ นั้นเป็นธรรม เป็นสิ่งที่มีจริงแต่ละหนึ่ง ๆ โดยไม่ปะปนกัน  เห็นเป็นธรรม สีเป็นธรรมได้ยินเป็นธรรม เสียงเป็นธรรม เป็นต้น เพราะเป็นสิ่งที่มีจริง ๆ ที่ไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่บุคคล ไม่ใช่ตัวตน     นิมิต ก็คือการที่เห็นเป็นคน เป็นสัตว์ เป็นคนนั้นคนนี้ เป็นโต๊ะทั้งตัว เก้าอี้ทั้งตัวเป็นชาย เป็นหญิง เป็นต้น นี้เรียกว่าส่วนหยาบ คือ โดยรวม ส่วนอนุพยัญชนะเป็นส่วนละเอียดจากส่วนหยาบอีกที จริง ๆ แล้ว นิมิต กับ อนุพยัญชนะ  ก็คือบัญญัติเรื่องราวนั่นเอง  ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่มีจริง ๆ แต่เพราะมีสภาพธรรมที่มีจริง ๆ เกิดขึ้นเป็นไป จึงมีนิมิต  อนุพยัญชนะ มีบัญญัติเรื่องราวต่าง ๆ  ครับ

*ข้อความบางตอนจากคำบรรยายของท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์ มีดังนี้*

ขณะใดที่"เห็น"แล้วสนใจ เพลิน ใน"นิมิต"คือ รูปร่าง สัณฐาน และ"อนุพยัญชนะ"คือ ส่วนละเอียด ของสิ่งที่ปรากฏให้ทราบว่าขณะนั้น เพราะ"สี"ปรากฏจึงเป็น "เหตุปัจจัย"ทำให้กิด "คิดนึก"เป็น รูปร่าง สัณฐาน และ ส่วนละเอียดของสิ่งต่าง ๆ ขึ้นเมื่อใดที่ "สติ"เกิด ระลึกรู้และ"ปัญญา" เริ่มศึกษา พิจารณาก็จะเริ่มรู้ว่านิมิต และอนุพยัญชนะ ทั้งหลายซึ่งเป็น "สี" ต่าง ๆ ก็เป็นเพียง"สิ่งที่ปรากฏทางตา"เท่านั้นนี้คือ "ปัญญา"ที่เริ่มเข้าถึง "ลักษณะของสภาพธรรม"ที่ไม่ใช่ตัวตน สัตว์ บุคคลเมื่อ "สติ" เกิดระลึกรู้สภาพธรรมที่กำลังปรากฏ เนือง ๆ บ่อย ๆก็จะเข้าใจ "อรรถ"ที่พระผู้มีพระภาคตรัสว่า "ไม่ติด ในนิมิต อนุพยัญชนะ"( ด้วยการอบรมเจริญปัญญารู้สภาพธรรมที่ปรากฏตามความจริง)และเริ่ม ละคลาย "อัตตสัญญา"ในสิ่งที่ปรากฏทางตา ทางหู ทางจมูกทางลิ้น ทางกาย ทางใจ ตามระดับขั้นของ"ปัญญา"ที่ค่อย ๆเจริญขึ้นจากการอบรม.


...อนุโมทนาในกุศลจิตของทุกๆท่านครับ...

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ