ผลแห่งการแสดงธรรม [ปุณณมันตานีปุตตเถราปทานที่ ๗ (๕)]
 
Khaeota
วันที่  25 ก.ย. 2553
หมายเลข  17266
อ่าน  969


  พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เล่ม ๘ ภาค ๑ - หน้าที่ 556   ปุณณมันตานีปุตตเถราปทานที่ ๗ (๕) ว่าด้วยผลแห่งการแสดงธรรม [๗] เราเป็นพราหมณ์ผู้สอน  ทรงจำมนต์  รู้จบไตรเพท  พวก ศิษย์ห้อมล้อม  ได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นบุคคล ชั้นสูงสุด.   พระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตตระ  ผู้รู้แจ้งโลก  ทรงรับ เครื่องบูชาแล้ว  ทรงประกาศกรรมของเราโดยย่อ.   เราได้ฟังธรรมนั้นแล้วถวายอภิวาทพระศาสดา  ประคอง อัญชลี  แล้วมุ่งหน้าไปทางทิศทักษิณหลีกไป.   เราได้ฟังมาโดยย่อ  แล้วแสดงได้โดยพิสดาร  ศิษย์ ทั้งหมดดีใจฟังเรากล่าวอยู่.   บรรเทาทิฏฐิของตนได้แล้ว ยังจิตให้เลื่อมใสในพระ- พุทธเจ้า  เหมือนเราแม้ฟังโดยย่อ  ก็แสดงได้โดยพิสดาร ฉะนั้น.   เราเป็นผู้ฉลาดในนัยแห่งพระอภิธรรม  เป็นผู้ฉลาดด้วย ความหมดจดในกถาวัตถุ  ยังปวงชนให้รู้แจ้งแล้ว  เป็นผู้ไม่มี อาสวะอยู่.   ในกัปที่ ๕๐๐ แต่ภัทรกัปนี้  มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๔ พระ- องค์  ผู้ปรากฏด้วยดี  ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ  เป็น ใหญ่ในทวีปทั้ง ๔.   คุณวิเศษเหล่านี้  คือปฏิสัมภิทา  ๔  วิโมกข์ ๘  และ อภิญญา ๖  เราทำให้แจ้งแล้ว  คำสอนของพระพุทธเจ้าเรา ทำเสร็จแล้ว ฉะนี้แล.   ทราบว่า ท่านพระปุณณมันตานีบุตรเถระได้กล่าวคาถา เหล่านี้  ด้วยประการฉะนี้แล. จบปุณณมันตานีปุตตเถราปทาน


Tag  ปุณณมันตานีปุตตเถราปทานที่ ๗ (๕) พระสูตร ว่าด้วยผลแห่งการแสดงธรรม เป็นผู้ฉลาดในนัยแห่งพระ
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ