ความชนะที่ดี [กุททาลบัณฑิต คาถาธรรมบท]
 
khampan.a
khampan.a
วันที่  5 ส.ค. 2553
หมายเลข  16875
อ่าน  2,076
  พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท เล่ม ๑ ภาค ๒ตอน ๑ หน้า ๔๒๔
 
                                       " เรื่องบัณฑิตจอบเหี้ยน "

      ในอดีตกาล เมื่อพระเจ้าพรหมทัตเสวยราชสมบัติอยู่ในกรุงพาราณสี     บุรุษผู้หนึ่งชื่อกุททาลบัณฑิต   บวชเป็นนักบวชภายนอกอยู่ในป่าหิมวันต์ ๘ เดือน  เมื่อภูมิภาคชุ่มชื้น  ในสมัยที่ฝนตกชุก  คิดว่า       " ในเรือนของเรายังมีข้าวฟ่างและลูกเดือยประมาณครึ่งทะนาน    และจอบเหี้ยน   (อีกอันหนึ่ง),    พืชคือข้าวฟ่างและลูกเดือยอย่าเสียไป"จึงสึก เอาจอบเหี้ยนปรับพื้นที่แห่งหนึ่ง  หว่านพืชนั้น ทำรั้วไว้  ในเวลาที่เมล็ดพืชแก่ก็เหี่ยว  เก็บพืชไว้ประมาณทะนานหนึ่ง  เคี้ยวกินพืชที่เหลือ.   ท่านคิดว่า   "บัดนี้   ประ-โยชน์อะไรด้วยเรือนของเรา,  เราจักบวชอีก ๘ เดือน"     จึงออกบวชแล้ว.    ท่านอาศัยข้าวฟ่างและลูกเดือยเพียงหนึ่งทะนานและจอบเหี้ยน เป็นคฤหัสถ์ ๗ ครั้งบวช  ๗  ครั้ง    โดยทำนองนี้แล   แต่ในครั้งที่   ๗  คิดว่า     "เราอาศัยจอบเหี้ยนอันนี้เป็นคฤหัสถ์แล้วบวชถึง ๗  ครั้ง,  เราจักทิ้งมันในที่ไหนๆ   สักแห่งหนึ่ง."     ท่านไปยังฝั่งแม่น้ำคงคา   คิดว่า  " เราเมื่อเห็นที่ตก    คงต้องลงงมเอา;      เราจักทิ้งมัน    โดยอาการที่เราจะไม่เห็นที่ซึ่งมันตก"  จึงเอาผ้าเก่าห่อพืชประมาณทะนานหนึ่ง  แล้วผูกผ้าเก่าที่แผ่นจอบ  จับจอบที่ปลายด้าม  ยืนที่ฝั่งแห่งแม่น้ำ          หลับตาแกว่งเวียนเหนือศีรษะ ๓  ครั้ง   ขว้างไปในแม่น้ำคงคา   หันไปดู   ไม่เห็นที่ตก   ได้เปล่งเสียงว่า  "เราชนะแล้ว    เราชนะแล้ว(ชิตํ  เม    ชิตํ  เม)"    ดังนี้   ๒  ครั้ง.       ในขณะนั้น    พระเจ้ากรุงพาราณสี     ทรงปราบปัจจันตชนบทให้สงบราบคาบแล้วเสด็จมา  โปรดให้ตั้งค่ายพัก    ใกล้ฝั่งแม่น้ำ   เสด็จลงสู่แม่น้ำ       เพื่อทรงประสงค์จะสรงสนาน    ได้ทรงสดับเสียงนั้น.       ก็ธรรมดาว่า  เสียงที่ว่า  " เราชนะแล้ว  เราชนะแล้ว"   ย่อมไม่พอพระหฤทัยของพระราชาทั้งหลาย.   พระองค์จึงเสด็จไปยังสำนักของกุททาลบัณฑิตนั้น     ตรัสถามว่า   " เราทำการย่ำยีอมิตร  มาเดี๋ยวนี้  ก็ด้วยคิดว่า  'เราชนะ'   ส่วนเธอร้องว่า  ' เราชนะแล้ว   เราชนะแล้ว,'  นี้ชื่อเป็นอย่างไร ?"      กุททาลบัณฑิต  จึงทูลว่า    "พระองค์ทรงชนะพวกโจรภายนอก,           ความชนะที่พระองค์ทรงชนะแล้ว   ย่อมกลับเป็นไม่ชนะอีกได้แท้;    ส่วนโจรคือความโลภ      ซึ่งมีในภายใน   อันข้าพระองค์ชนะแล้ว,    โจรคือความโลภนั้น   จักไม่กลับชนะข้าพระองค์อีก     ชนะโจรคือความโลภนั้นอย่างเดียวเป็นดี"   ดังนี้แล้วจึงกล่าวคาถานี้ว่า                            "ความชนะใด   กลับแพ้ได้  ความชนะนั้น   มิใช่-                       ความชนะที่ดี,     (ส่วน)     ความชนะใด ไม่กลับแพ้                       ความชนะนั้นแล   เป็นความชนะที่ดี"

Tag  ความชนะที่ดี จอบเหี้ยน ชนะ ชิตํ เม แพ้

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
ไตรสรณคมน์
วันที่ 7 ส.ค. 2553

 

สาธุ

แต่วันนี้....เรายังไม่ชนะ 

 

 
  ความคิดเห็นที่ 2  
 
orawan.c
orawan.c
วันที่ 8 ส.ค. 2553

ขอบคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
ที่พึ่งที่ระลึก
วันที่ 18 ส.ค. 2553

ขออนุโมทนา

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
pamali
วันที่ 18 พ.ย. 2553

ขอบพระคุณและขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
เมตตา
เมตตา
วันที่ 20 พ.ย. 2553

 ส่วนโจรคือความโลภ      ซึ่งมีในภายใน   อันข้าพระองค์ชนะแล้ว,   

โจรคือความโลภนั้น   จักไม่กลับชนะข้าพระองค์อีก    

ชนะโจรคือความโลภนั้นอย่างเดียวเป็นดี

....ขอขอบคุณและขออนุโมทนาค่ะ.... 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ