ไม่เป็นไร
วันอาทิตย์ที่ ๑๗ พ.ค. ๒๕๕๒ ...
โดย ท่านอาจารย์สุจินต์ บริหารวนเขตต์
พระพุทธศาสนาเป็นคำสอน ให้ผู้ที่ฟังนะคะ เกิดความเข้าใจของตนเองทุกคำ อย่างคนที่คิดว่าจะละชั่ว จะทำดี ด้วยความเป็นเรา หรือว่า ด้วยปัญญา นี่ก็ต่างกันแล้วใช่ไหม
ถ้าเป็นคำสอนของพระพุทธศาสนา เป็นปัญญาที่ทำให้เห็นถูกต้องว่าเป็นสภาพธรรมที่ต่างกัน บังคับบัญชาไม่ได้ แล้วแต่การสะสม แต่ถ้าไม่มีความรู้อย่างนี้ ก็พากเพียรที่จะละชั่ว แล้วก็ทำดี ด้วยความเป็นเรา สำเร็จไหม เพราะดีเท่าไรก็ยังไม่พอ จนกว่าจะหมดกิเลส เวลาโลภะเกิด ก็ไม่เป็นไร โทสะเกิดก็ไม่เป็นไร แล้วเข้าใจโลภะขณะนั้นหรือเปล่า ที่ว่า ไม่เป็นไรๆ เพราะไม่รู้ลักษณะของโลภะ หรือไม่เป็นเรา เพราะเป็นธรรม (ถ้า) ไม่เป็นไรด้วยความเป็นเรา ไม่เป็นไร แต่ไม่รู้ลักษณะของโลภะ
พระธรรมเป็นเรื่องเข้าใจยากจริงๆ อ่าน ทบทวนหลายครั้ง และถ้ามีโอกาสฟังธรรมบ่อยๆ เนื่องๆ สะสมทีละเล็กละน้อยก็จะเข้าใจขึ้น ถ้ายังเข้าใจไม่ถูก ความเป็นเราก็ยังยึดติดอยู่ กับจิต เจตสิก รูปร่างกาย ปัญญาก็ไม่เกิดที่จะทำกิจเบื้องต้นว่าลักษณะของโลภะ ซึ่งจะเกิดร่วมกับโมหะด้วยเสมอ เข้าใจว่าเมื่อโมหะไม่เกิด โลภะก็เกิดไม่ได้ จึงต้องมีสติระลึกถึงสภาพธรรมที่ปรากฏตามความเป็นจริงจนแยกรูป นามได้ซึ่งก็ยากแสนยากที่จะเกิด ต้องมีศรัทธาฟังธรรมบ่อยๆ เนื่องๆ สะสมความรู้ความเข้าใจถูกต่อไป
