เรื่องไร้สาระ
ถ้าจะพูดเรื่องไร้สาระ ก็นิ่งไม่พูดเสียดีกว่า โดยที่ว่าไม่ต้องลำบากเดือดร้อนใจเพราะเหตุว่าการไม่พูดนั้น ไม่มีเรื่องที่จะทำให้ผู้อื่นเกิดโลภะโทสะ หรืออกุศลต่างๆ .
ขออนุโมทนาค่ะ
ในเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตประจำวัน เรื่องที่เราไม่สนใจเราก็จะจัดว่าเป็นเรื่องที่ไร้สาระถ้าใครมาพูดในเรื่องที่เราไม่สนใจ เราก็ไม่อยากจะโต้ตอบหรือเจรจาด้วยหรือไม่ก็นิ่งไปเสียเลย เราจะพูดคุยกับคนที่มีความคิดเห็นเหมือนกับเรามากกว่า เช่น เราชอบพูดคุยแต่ในเรื่องเกี่ยวกับทาน ศีล ภาวนา และการฝักใฝ่ในการฟังธรรม อย่างนี้แล้วคนอื่นๆ ที่ไม่ได้สนใจจริงจังในเรื่องธรรมะ เพราะเขาคิดว่าไม่ได้เบียดเบียนผู้ใด และก็ทำบุญทำทานอยู่เสมอๆ ไม่ต้องมานั่งฟังธรรมะอะไรอีก ถ้าในความรู้สึกของเรา คิดว่าเขามีเรื่องไร้สาระมากกว่า จะถูกหรือผิดอย่างไร? หรือว่าไม่ควรแม้แต่จะคิดเป็นอกุศลกับผู้ใดผู้หนึ่ง
