การเจริญสติปัฏฐาน๔ [โกสลสูตร]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  15 ม.ค. 2553
หมายเลข  15128
อ่าน  502

  พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่ม ๕ ภาค ๑ - หน้าที่ 382
 
                                       ๔. โกสลสูตร

                           ว่าด้วยการเจริญสติปัฏฐาน  ๔            [๖๙๑]  สมัยหนึ่ง  พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่       ณ  พราหมณคามชื่อโกศล    ในแคว้นโกศล  ณ  ที่นั้นแล         พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย ฯลฯ    แล้วได้ตรัสพระพุทธภาษิตนี้ว่า     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   ภิกษุ-ทั้งหลายที่เป็นผู้มาใหม่  บวชยังไม่นาน  เพิ่งมาสู่ธรรมวินัยนี้     อันเธอทั้งหลายพึงให้สมาทาน    พึงให้ตั้งอยู่     พึงให้ดำรงมั่นในการเจริญสติปัฏฐาน   ๔.                                             ฯลฯ            [๖๙๓]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  แม้ภิกษุทั้งหลายที่ยังเป็นเสขะ      ยังไม่บรรลุอรหัต   ปรารถนาความเกษมจากโยคะอันยอดเยี่ยม      ก็ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่   มีความเพียร   มีสัมปชัญญะ  ฯลฯ           [๖๙๔]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย      แม้ภิกษุทั้งหลายที่เป็นอรหันตขีณาสพอยู่จบพรหมจรรย์   ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว      ปลงภาระลงแล้ว    มีประโยชน์ตนถึงแล้วโดยลำดับ     สิ้นสังโยชน์ที่จะนำไปสู่ภพแล้ว     หลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบ         ก็ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่    มีความเพียร    มีสัมปชัญญะมีธรรมเอกผุดขึ้น   มีจิตผ่องใส  มีจิตตั้งมั่น        มีจิตมีอารมณ์เดียว   พรากจากกายแล้ว.      ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ...       พรากจากเวทนาแล้ว.ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่     ...  พรากจากแล้ว.       ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่   มีความเพียร   มีสัมปชัญญะ     มีธรรมเอกผุดขึ้น        มีจิตผ่องใสมีจิตตั้งมั่น    มีจิตมีอารมณ์เดียว  พรากจากธรรมเเล้ว.

      แก้ไข 

Tag  สติปัฏฐาน โกสลสูตร

เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ