การเจริญสติปัฏฐาน๔ [โกสลสูตร]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  15 ม.ค. 2553
หมายเลข  15128
อ่าน  623

  พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค เล่ม ๕ ภาค ๑ - หน้าที่ 382
 
  ๔. โกสลสูตร

ว่าด้วยการเจริญสติปัฏฐาน  ๔ [๖๙๑]  สมัยหนึ่ง  พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ  พราหมณคามชื่อโกศล  ในแคว้นโกศล  ณ  ที่นั้นแล  พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลาย ฯลฯ  แล้วได้ตรัสพระพุทธภาษิตนี้ว่า   ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  ภิกษุ-ทั้งหลายที่เป็นผู้มาใหม่  บวชยังไม่นาน  เพิ่งมาสู่ธรรมวินัยนี้  อันเธอทั้งหลายพึงให้สมาทาน  พึงให้ตั้งอยู่  พึงให้ดำรงมั่นในการเจริญสติปัฏฐาน  ๔.   ฯลฯ   [๖๙๓]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  แม้ภิกษุทั้งหลายที่ยังเป็นเสขะ  ยังไม่บรรลุอรหัต  ปรารถนาความเกษมจากโยคะอันยอดเยี่ยม  ก็ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่  มีความเพียร  มีสัมปชัญญะ  ฯลฯ  [๖๙๔]  ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย   แม้ภิกษุทั้งหลายที่เป็นอรหันตขีณาสพอยู่จบพรหมจรรย์  ทำกิจที่ควรทำเสร็จแล้ว   ปลงภาระลงแล้ว  มีประโยชน์ตนถึงแล้วโดยลำดับ  สิ้นสังโยชน์ที่จะนำไปสู่ภพแล้ว  หลุดพ้นแล้วเพราะรู้โดยชอบ  ก็ย่อมพิจารณาเห็นกายในกายอยู่  มีความเพียร  มีสัมปชัญญะมีธรรมเอกผุดขึ้น  มีจิตผ่องใส  มีจิตตั้งมั่น  มีจิตมีอารมณ์เดียว  พรากจากกายแล้ว.  ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ... พรากจากเวทนาแล้ว.ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่   ...  พรากจากแล้ว.   ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่  มีความเพียร  มีสัมปชัญญะ  มีธรรมเอกผุดขึ้น  มีจิตผ่องใสมีจิตตั้งมั่น  มีจิตมีอารมณ์เดียว  พรากจากธรรมเเล้ว.

     แก้ไข 


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ