กุศลธรรมที่เป็นบารมี
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น
รายการโทรทัศน์ "บ้านธัมมะ" วันที่ ๒ ธันวาคม ๒๕๕๒ ถอดเทปสนทนาธรรม โดย คุณย่าสงวน สุจริตกุล
ท่านผู้ฟัง
ขอเรียนถามว่า ระหว่างบุญ และ บารมีในบุญญกิริยาวัตถุ ๑๐ มีทาน ศีล
และในบารมี๑๐ก็มี ทานบารมีและศีลบารมี มีความต่างกันอย่างไร
ที่ทานกุศลและศีลกุศลจะเป็นขั้นของบารมี ค่ะ
ทอจ.สุจินต์ ถ้าเข้าใจง่ายๆ
ก็หมายถึง "ความดี" ได้ไหม "อกุศล" เป็นบารมี ได้ไหม (ไม่ได้)
เพราะฉะนั้นอะไรที่เป็นบารมี
ท่านผู้ฟัง
ก็ต้องเป็น "กุศล"
ทอจ.สุจินต์ แม้"กุศล" ก็ต้องตามลำดับด้วย เพราะเหตุว่า เพียงขั้นทานกุศลแล้วไม่มีปัญญา ทานกุศลนั้นจะสามารถเจริญขึ้นจนกระทั่งดับกิเลสได้ไหม (ไม่ได้) เพราะฉะนั้น ก็ต้องเป็น "กุศลที่เจริญขึ้นจนถึงขั้นที่สามารถรู้แจ้งอริยสัจจธรรม" ซึ่งต้องประกอบด้วยความดีประการต่างๆ นั่นเอง เพียงแค่วันนี้ดีหรือยัง ดีอะไรบ้าง? เป็นบารมีหรือเปล่า? ประกอบด้วยปัญญาหรือเปล่า? มีความเห็นที่ถูกต้องหรือเปล่า? เพราะว่าถ้าเป็นแต่เพียงความดีที่ไม่ประกอบด้วยปัญญา ความดีที่กระทำนั้นก็ไม่สามารถเจริญขึ้นจนกระทั่งดับกิเลสที่ไม่ดีได้ ถึงแม้ว่าบางขณะเป็นโอกาสที่จะได้กระทำความดี เป็นกุศลกรรม แต่ก็มีหลายๆ ขณะที่เป็นโอกาสของ อกุศลกรรม
เพราะฉะนั้น ถ้าพูดสั้นๆ ว่า "บารมี" คือ ความดีที่ถึงพร้อมที่จะเป็นปัจจัยทำให้รู้แจ้งอริยสัจจธรรมและ ดับกิเลสได้เป็นสมุจเฉท ก็คงจะเข้าใจได้ แต่ต้องเป็นไปตามปกติ ในชีวิตประจำวันด้วย
ขออนุโมทนา
กุศลใดๆ ก็ตามที่จะเป็นบารมีนั้น ต้องเป็น "กุศลที่กระทำไปเพื่อการขัดเกลาอกุศลธรรม ให้ถึงการดับอกุศลธรรมนั้นเป็นสมุจเฉท"
เชิญคลิกอ่าน ...
น่าทึ่งมากเลยครับที่มีศัพท์บัญญัติ บุญ และ บารมี เพื่อแยกต่างที่ว่าถึงพร้อม ถึงพร้อมอะไรครับ


