Print 
สนทนาธรรมที่สระบุรี...[๔] การเข้าใจธรรมเป็นลาภอันประเสริฐ
 
เมตตา
เมตตา
วันที่  25 ธ.ค. 2552
หมายเลข  14864
อ่าน  1,824

การศึกษาพระธรรมให้เข้าใจในสิ่งที่มีจริงว่าเป็นเพียงสภาพธรรม  ที่เกิดขึ้นแล้วดับไปตามเหตุปัจจัย  ไม่มีเรา  ไม่มีคนที่เรารัก  ไม่มีคนที่เราชัง  แต่เพราะความไม่รู้ในความจริง  จึงยึดถือสภาพธรรมว่าเป็นเรา  เป็นสัตว์  เป็นบุคคล  ความไม่รู้และตัณหาเป็นเหตุให้เกิดความทุกข์มากมาย  การศึกษาพระธรรมต้องเข้าใจตามลำดับในสิ่งที่มีจริงในชีวืตประจำวัน  ขั้นการฟังเข้าใจถูกต้องในสิ่งที่มีจริง  แล้วค่อย ๆ เข้าใจในสิ่งที่กำลังปรากฏ  จนกว่าจะรู้  จะประจักษ์แจ้งในความจริงนั้น  ผู้ที่อบรมเจริญปัญญาเมื่อมีความเข้าใจมากขึ้น  เห็นโทษของอกุศล  จึงเป็นเหตุให้อกุศลลดน้อยลงตามกำลังของปัญญาที่อบรมขึ้น  พระธรรมมีแต่คุณประโยชน์  เพราะฉะนั้น  การเข้าใจธรรมเสียหายตรงไหน  ผู้ที่ไม่เคยศึกษาพระธรรม มีความสุข  มีทรัทย์สินเงินทอง  เมื่อมาศึกษาพระธรรมแล้วก็มีแต่ได้ไม่มีเสีย  การเข้าใจพระธรรมจึงเป็นลาภอันประเสริฐ  เมื่อมีความเข้าใจพระธรรมมากขึ้น  ในชีวิตประจำวันจึงมีการงดเว้นจากอกุศลกรรมมากขึ้น แล้วกระทำกุศลกรรมเพิ่มขึ้น  ทุกคนสามารถเห็นคุณค่าของพระธรรม  สามารถรู้ได้ด้วยตัวเองว่าก่อนฟังพระธรรมและหลังฟังพระธรรมมีประโยชน์มากน้อยแค่ไหน  ยิ่งศึกษาพระธรรมเกิดความเห็นถูกเข้าใจถูกเพิ่มขึ้น ก็จะเริ่มเห็นพระคุณของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า

ไม่ว่าคนจน  คนร่ำรวย  ขณะนี้เป็นขณะที่หาได้ยาก  อย่าได้ล่วงขณะนี้ไปเลยขณะของการได้เข้าใจพระธรรม  จึงเป็นลาภอันประเสริฐ 

เชิญคลิกอ่านได้ที่...
ไม่ควรล่วงเลยขณะที่ได้ฟังพระธรรม
ขออนุโมทนาค่ะ


  ความคิดเห็นที่ 1  
 
dron
วันที่ 25 ธ.ค. 2552 16:11 น.

ขออนุโมทนาครับ

 
  ความคิดเห็นที่ 3  
 
วิริยะ
วันที่ 25 ธ.ค. 2552 17:27 น.

ขอบคุณ และขออนุโมทนาค่ะ

 
  ความคิดเห็นที่ 4  
 
paderm
paderm
วันที่ 27 ธ.ค. 2552 14:45 น.

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๔ ภาค ๑ - หน้าที่ 624   
[๓๔๕]  หม่อมฉันปรารถนาความเจริญทางศึกษาของตน สัตบุรุษทั้งหลายผู้สงบ พึงคบหาหม่อมฉันข้าแต่ทูลกระหม่อม หม่อมฉันไม่อิ่มด้วยสุภาษิตเหมือนดังมหาสมุทร ไม่อิ่มด้วยแม่น้ำฉะนั้น ข้าแต่พระราชาผู้ประเสริฐสุด ไฟไหม้หญ้าและไม้ย่อมไม่อิ่ม  เเละสาครก็ไม่อิ่มด้วยแม่น้ำทั้งหลาย  ฉันใด  แม้บัณฑิตเหล่านั้นฉันนั้น ได้ฟังคำสุภาษิตแล้ว ย่อมไม่อิ่มด้วยสุภาษิต ข้าแต่พระทูลกระหม่อมจอมประชาชนเมื่อใด หม่อมฉันฟังคาถาทีมีประโยชน์ต่อทาสของตน เมื่อนั้น  หม่อมฉันย่อมตั้งใจฟังคาถานั้นโดยเคารพ  ข้าแต่พระทูลกระหม่อม  หม่อมฉันไม่มีความอิ่มในธรรมเลย.
อุทิศกุศลให้สรรพสัตว์

 
  ความคิดเห็นที่ 5  
 
pamali
วันที่ 24 มิ.ย. 2554 09:03 น.
กราบอนุโมทนาค่ะ
 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าสู่ระบบ