ขอจงยกโทษแก่ข้าพระองค์ [เรื่องพราหมณ์ชื่อนิโครธ บางส่วน]
 
pornpaon
วันที่  18 ต.ค. 2552
หมายเลข  13991
อ่าน  1,237
 พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค เล่ม ๓ ภาค ๑ - หน้าที่ 78

 [๓๑]   เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว   นิโครธปริพาชกได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า  ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ   โทษที่ข้าพระ-องค์เป็นคนโง่  คนหลง  ไม่ฉลาด  ได้ล่วงเกินแล้ว  ข้าพระองค์จึงได้กล่าวกะพระผู้มีพระภาคเจ้าอย่างนี้   ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าจงยกโทษแก่ข้าพระองค์  เพื่อสำรวมต่อไป. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า   นิโครธะ  ความผิดที่ท่านผู้เป็นคน โง่  คนหลง  ไม่ฉลาด  ได้ล่วงเกินแล้ว  เธอจึงได้กล่าวกะเราอย่างนั้นเพราะเธอเห็นโทษแล้วจึงยอมรับผิด  เรายกโทษแก่เธอ  ผู้ใดเห็นโทษสารภาพโทษตามความเป็นจริง  ถือความสังวรต่อไป  นี้เป็นความเจริญในพระวินัยของพระอริยเจ้า  นิโครธะ   ก็เรากล่าวอย่างนี้ว่า   บุรุษผู้รู้  ไม่โอ้อวด   ไม่มีมารยา เป็นคนตรง  จงมาเถิด   เราจะสั่งสอน  เราจะแสดงธรรม เขาปฏิบัติอยู่ตามคำสั่งสอน  ที่กุลบุตรทั้งหลายผู้ออกจากเรือนบวชโดยชอบเพื่อประโยชน์อันใด  จักกระทำให้แจ้งซึ่งประโยชน์อันนั้นอันมีพรหมจรรย์เป็นที่สุดอย่างยิ่ง   ด้วยความรู้ยิ่งของตนเอง  ในทิฏฐธรรมเข้าถึงอยู่ตลอด  ๗  ปี   นิโครธะ  เจ็ดปี   จงยกไว้  บุรุษผู้รู้  ไม่โอ้อวดฯลฯ   เข้าถึงอยู่ตลอดหกปี...ห้าปี...สี่ปี...สามปี...สองปี...ปีหนึ่ง  นิโครธะปีหนึ่งจงยกไว้   บุรุษผู้รู้   ไม่โอ้อวด  ฯลฯ   เข้าถึงอยู่ตลอดเจ็ดเดือนนิโครธเจ็ดเดือนจงยกไว้  ฯลฯ  เข้าถึงอยู่ตลอดหกเดือน...ห้าเดือน...สี่เดือน...สามเดือน...สองเดือน...หนึ่งเดือน...กึ่งเดือน  นิโครธะ  กึ่งเดือนจงยกไว้  บุรุษผู้รู้ไม่โอ้อวด  ไม่มีมารยา  ฯลฯ  เข้าถึงอยู่ตลอดเจ็ดวัน

  ฯลฯ


เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ