เสบียงที่พระพุทธองค์ทรงอนุญาตภิกษุแสวงหา [มหาวรรค]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  10 ก.ค. 2552
หมายเลข  12862
อ่าน  752

พระวินัยปิฎก มหาวรรค เล่ม ๕ ภาค ๒ - หน้าที่ 148 เภสัชชขันธกะ

เมณฑกานุญาต

           ลำดับนั้น       พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงชี้แจงให้เมณฑกะคหบดีเห็นแจ้งสมาทาน   อาจหาญ    ร่าเริง    ด้วยธรรมีกถาแล้ว   ทรงลุกจากที่ประทับเสด็จกลับไป    หลังจากนั้นพระองค์ทรงธรรมีกถา  ในเพราะเหตุเป็นเค้ามูลนั้น   ในเพราะเหตุแรกเกิดนั้น   แล้วรับสั่งอนุญาตแก่ภิกษุทั้งหลายว่า    ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย        เราอนุญาตโครส  ๕  คือ  นมสด  นมส้ม   เปรียง  เนยข้น   เนยใส มีอยู่   ภิกษุทั้งหลาย  หนทางกันดารอัตคัดน้ำ  อัตคัดอาหาร   ภิกษุไม่มีเสบียงจะเดินทางไป  ทำไม่ได้ง่าย เราอนุญาตให้แสวงหาเสบียงได้คือ ภิกษุต้องการข้าวสารพึงแสวงหาข้าวสาร     ต้องการถั่วเขียวพึงแสวงหาถั่วเขียวต้องการถั่วราชมาสพึงแสวงหาถั่วราชมาส ต้องการเกลือพึงแสวงหาเกลือ ต้องการน้ำอ้อยพึงแสวงหาน้ำอ้อย  ต้องการน้ำมันพึงแสวงหาน้ำมัน  ต้องการเนยใสก็พึงแสวงหาเนยใส   มีอยู่   ภิกษุทั้งหลาย  ชาวบ้านที่มีศรัทธาเลื่อมใส เขามอบเงินทองไว้ในมือกัปปิยการกสั่งว่า       สิ่งใดควรแก่พระผู้เป็นเจ้าขอท่านจงถวายสิ่งนั้นด้วยกัปปิยภัณฑ์นี้                          ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย  เราอนุญาตให้ยินดีของอันเป็นกัปปิยะจากกัปปิยภันฑ์นั้นไว้   แต่เรามิได้กล่าวว่า พึงยินดี   พึงแสวงหาทองและเงินโดยปริยายไร ๆ   เลย.


Tag  กัปปิยภัณฑ์ เสบียง โครส ๕

  ความคิดเห็นที่ 1  
 
suwit02
วันที่ 10 ก.ค. 2552

 

เราอนุญาตให้ยินดีของอันเป็นกัปปิยะจากกัปปิยภันฑ์นั้นได้  

แต่เรามิได้กล่าวว่า พึงยินดี   พึงแสวงหาทองและเงินโดยปริยายไร ๆเลย

 

สาธุ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาล็อกอินเข้าระบบ