รู้ตัวว่าผิด แล้วสารภาพผิด [กัสสปมันทิยชาดก]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  9 เม.ย. 2552
หมายเลข  11920
อ่าน  1,034

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๔ - หน้าที่ 450

๒. กัสสปมันทิยชาดกว่าด้วยรู้ตัวว่าผิดแล้วสารภาพผิด

[๔๕๖]  ข้าแต่ท่านกัสสปะ เด็กหนุ่มจะด่าแช่ง หรือจะตีก็ตาม ด้วยขอความเป็นเด็กหนุ่ม    บัณฑิตผู้มีปัญญาย่อมอดทนความผิดที่พวกเด็กทำแล้วทั้งหมดนั้นได้.

[๕๔๗]  ถ้าแม้สัตบุรุษทั้งหลายวิวาทกัน ก็กลับเชื่อมกันได้สนิทโดยเร็ว ส่วนคนพาลทั้งหลายย่อมแตกกันเหมือนภาชนะดิน เขาย่อมไม่ถึงความสงบเวรกันได้เลย.

[๕๔๘]  ผู้ใดรู้โทษที่ตนล่วงแล้ว ๑  ผู้ใดรู้แสดงโทษ ๑  คนทั้งสองนั้นย่อมพร้อมเพรียงกันยิ่งขึ้น ความสนิทสนมของเขาย่อมไม่เสื่อมคลาย.

[๕๔๙]  ผู้ใด เมื่อคนเหล่าอื่นล่วงเกินกัน ตนเองสามารถจะเชื่อมให้สนิทสนมได้ ผู้นั้นแลชื่อว่าเป็นผู้ประเสริฐยิ่ง ผู้นำภาระไป ผู้ทรงธุระไว้.

จบ กัสสปมันทิยชาดกที่ ๒ 


Tag  กัสสปมันทิยชาดก รู้ตัวว่าผิดแล้วสารภาพผิด
  ความคิดเห็น 1  
 
chatchai.k
chatchai.k
วันที่ 4 ส.ค. 2563

ขออนุโมทนาครับ 

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ