รู้ตัวว่าผิดแล้วสารภาพผิด [กัสสปมันทิยชาดก]
 
JANYAPINPARD
JANYAPINPARD
วันที่  3 มี.ค. 2552
หมายเลข  11442
อ่าน  450

 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๓ ภาค ๔- หน้าที่ 450

๒. กัสสปมันทิยชาดก ว่าด้วยรู้ตัวว่าผิดแล้วสารภาพผิด

[๔๕๖]  ข้าแต่ท่านกัสสปะ   เด็กหนุ่มจะด่าแช่ง   หรือจะตีก็ตาม  ด้วยขอความเป็นเด็กหนุ่ม   บัณฑิตผู้มีปัญญาย่อมอดทนความผิดที่พวก   เด็กทำแล้วทั้งหมดนั้นได้. [๕๔๗]  ถ้าแม้สัตบุรุษทั้งหลายวิวาทกัน  ก็กลับ   เชื่อมกันได้สนิทโดยเร็ว  ส่วนคนพาลทั้ง-   หลายย่อมแตกกันเหมือนภาชนะดิน  เขา   ย่อมไม่ถึงความสงบเวรกันได้เลย. [๕๔๘]  ผู้ใดรู้โทษที่ตนล่วงแล้ว ๑  ผู้ใดรู้แสดง   โทษ  ๑  คนทั้งสองนั้นย่อมพร้อมเพรียงกัน   ยิ่งขึ้น  ความสนิทสนมของเขาย่อมไม่เสื่อม   คลาย. [๕๔๙]   ผู้ใด  เมื่อคนเหล่าอื่นล่วงเกินกัน  ตน   เองสามารถจะเชื่อมให้สนิทสนมได้  ผู้นั้น   แลชื่อว่าเป็นผู้ประเสริฐยิ่ง   ผู้นำภาระไป ผู้   ทรงธุระไว้. จบ  กัสสปมันทิยชาดกที่  ๒
 

ขอนอบน้อมแด่พระรัตนตรัย


  ความคิดเห็น 1  
 
suwit02
วันที่ 4 มี.ค. 2552

สาธุ

 
  ความคิดเห็น 2  
 
opanayigo
วันที่ 4 มี.ค. 2552

อนุโมทนาค่ะ

 
เขียนความคิดเห็น กรุณาเข้าระบบ